Od 24 stycznia pracodawca może wypłacić pensję w obcej walucie
Zmiana przepisu art. 358 k.c. powoduje zniesienie zasady walutowości, co kolei umożliwi określenie i wypłacanie płacy pracownikowi w obcej walucie.
W myśl art. 86 par. 2 k.p. wypłaty wynagrodzenia dokonuje się w formie pieniężnej. Z przepisu tego wynika, iż główna część wynagrodzenia pracownika musi być świadczona w formie pieniężnej. W związku z obowiązującą do 24 stycznia zasadą walutowości obowiązek ten jest spełniony, gdy pracodawca wypłacił pracownikowi w polskim pieniądzu nominalną sumę wynagrodzenia (art. 358 par. 1 i art. 3581 k.c.). Pensja może być wypłacona w obcym pieniądzu tylko wówczas, gdy przepisy szczególne na to zezwalają, np. pracownikom pracującym za granicą.
Należy zauważyć, iż obcą walutę już od dawna stosuje się również jako miernik wartości polskich środków płatniczych, korzystając z tzw. walutowych klauzul waloryzacyjnych. Nie oznaczają one jednak wyrażenia świadczenia w obcej walucie, ale pozwalają tylko odnieść wartość świadczenia pieniężnego (wynagrodzenia) w walucie polskiej do innej waluty w chwili zawarcia umowy, do tej wartości (kursu) w chwili wykonania zobowiązania (wypłaty wynagrodzenia). Pomimo to pensja jednak wypłacona musiała być zawsze w złotych.
Zniesienie tej zasady, mającej charakter bezwzględny (przekroczenie której powoduje nieważność czynności prawnej), pozwoli nie tylko określić wynagrodzenie w obcych pieniądzach, ale również je w tych środkach wypłacić. Przepis art. 358 k.c. w nowym brzmieniu stanowi, że jeżeli przedmiotem zobowiązania jest suma pieniężna wyrażona w walucie obcej, dłużnik może spełnić świadczenie w walucie polskiej, chyba że ustawa, orzeczenie sądowe lub czynność prawna zastrzega spełnienie świadczenia w walucie obcej.
Z przepisu tego wynika również, że pracodawca, o ile umowa tego nie zabroni, może spełnić świadczenie również w równowartości polskich pieniędzy. Jeżeli strony umowy inaczej się nie umówią, przyjmuje się wartość waluty obcej (w której ustalone jest zobowiązanie) według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia wymagalności roszczenia, czyli z dnia, w którym wynagrodzenie ma być wypłacone. W przypadku pensji jest to najczęściej z 10 dnia następnego miesiąca kalendarzowego.
Omawiana nowelizacja kodeksu cywilnego dotyczy wszystkich świadczeń o charakterze pieniężnym, czyli m.in. odnosi się do umów o pracę i umów cywilnoprawnych (zlecenia, o dzieło).
Podstawa prawna
Ustawa z 23 października 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz ustawy - Prawo dewizowe (Dz.U. nr 228, poz. 1506).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.