Zakłady pracy chronionej zachowały dodatkowe uprawnienia

Po rezygnacji przez ustawodawcę z refundacji składek na ubezpieczenia społeczne niepełnosprawnych pracowników, jako oddzielnego instrumentu wsparcia, pracodawcom prowadzącym zakłady pracy chronionej przysługuje pomoc przede wszystkim w formie:

dofinansowania do wynagrodzeń niepełnosprawnych pracowników oraz

refundacji dodatkowych kosztów związanych z zatrudnianiem osób niepełnosprawnych.

Na wysokość dofinansowania mają wpływ:

stopień niepełnosprawności pracownika,

ewentualne szczególne schorzenia pracownika,

wysokość najniższego wynagrodzenia, a także - co ma istotne znaczenie

wysokość kosztów płacy pracownika niepełnosprawnego.

Zgodnie z nowymi przepisami, pracodawca posiadający status zakładu pracy chronionej może maksymalnie otrzymać dofinansowanie w wysokości:

160 proc. najniższego wynagrodzenia (co daje kwotę 2041,60 zł) - w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do znacznego stopnia niepełnosprawności,

140 proc. najniższego wynagrodzenia (co daje kwotę 1786,40 zł) - w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności,

60 proc. najniższego wynagrodzenia (co daje kwotę 765,60 zł) - w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do lekkiego stopnia niepełnosprawności.

W przypadku schorzeń szczególnych (choroba psychiczna, upośledzenie umysłowe, epilepsja, osoby niewidome) wysokość dofinansowania zwiększa się o 40 proc. najniższego wynagrodzenia.

W odniesieniu do pracodawców prowadzących zakłady pracy chronionej (tak samo, jak ma to miejsce w odniesieniu do pracodawców z otwartego rynku pracy) uzyskiwane kwoty dofinansowania są jednak uzależnione także od wysokości wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego. Zgodnie z obecnym brzmieniem art. 26a ust. 4 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, wysokość dofinansowania nie może bowiem przekroczyć 75 proc. kosztów płacy u pracodawców wykonujących działalność gospodarczą oraz 90 proc. kosztów płacy u pozostałych pracodawców.

Wprowadzenie maksymalnego progu pomocy dla pracodawców wykonujących działalność gospodarczą w wysokości 75 proc. kosztów płacy powoduje brak możliwości przekazywania nadwyżki przysługującego dofinansowania nad wynagrodzeniem osiąganym na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych z przeznaczeniem na indywidualne programy rehabilitacji (IPR) pracowników niepełnosprawnych w zakładach pracy chronionej.

Programy te będą jednak nadal finansowane ze środków stanowiących co najmniej 15 proc. zwolnień, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o rehabilitacji (zwolnienia z niektórych opłat i podatków).

Niezależnie od uprawnień przysługujących wszystkim pracodawcom (zarówno posiadającym, jak i nieposiadającym statusu zakładu pracy chronionej) z tytułu zatrudniania osób niepełnosprawnych, pracodawcy prowadzący zakłady pracy chronionej, u których wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych wynosi co najmniej 50 proc., mogą dodatkowo uzyskać zwrot kosztów:

transportowych,

administracyjnych,

budowy lub rozbudowy obiektów i pomieszczeń zakładu.

Zwrotu kosztów, o których mowa powyżej, dokonuje Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, na podstawie umowy zawartej z pracodawcą. Należy przy tym pamiętać, że taki zwrot dotyczy wyłącznie dodatkowych kosztów pracodawcy wynikających z zatrudnienia osób niepełnosprawnych.

Od 1 stycznia zrezygnowano z możliwości udzielania zakładom pracy chronionej pomocy w formie:

jednorazowej pożyczki w celu ochrony istniejących w zakładzie miejsc pracy,

zwrotu kosztów za szkolenie zatrudnionych osób niepełnosprawnych, w związku z koniecznością zmiany profilu produkcji.

Pozostawiono natomiast możliwość ubiegania się przez nie o dofinansowanie w wysokości do 50 proc. oprocentowania zaciągniętych kredytów bankowych - pod warunkiem ich wykorzystania na cele związane z rehabilitacją zawodową i społeczną osób niepełnosprawnych.