Poradnia ubezpieczeniowa

• Jakie okoliczności nie będą miały znaczenia w przypadku przedawnienia prawa do zasiłku
• Gdzie odbędzie się kontrola ZUS, gdy płatnik nie ma warunków do jej przeprowadzenia
• Dlaczego wypłata z ZFŚS zastępująca premię i tak będzie oskładkowana
• Czy można zawrzeć umowę o pracę z dorosłym synem, ale nie jako z osobą współpracującą

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego. Z art. 67 tej ustawy wynika, że roszczenie o wypłatę zasiłku chorobowego, wyrównawczego, macierzyńskiego oraz opiekuńczego przedawnia się po upływie sześciu miesięcy od ostatniego dnia okresu, za który zasiłek przysługuje. Jeżeli zaś niezgłoszenie roszczenia o wypłatę zasiłku nastąpiło z przyczyn niezależnych od osoby uprawnionej, to termin sześciu miesięcy liczy się od dnia, w którym ustała przeszkoda uniemożliwiająca zgłoszenie roszczenia. Z tej regulacji wynikają więc pewne terminy przedawnienia, po przekroczeniu których ZUS nie wpłaci m.in. zasiłku chorobowego. Żadnych zmian nie wprowadziła specustawa o COVID-19, tj. ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych.

W orzecznictwie sądowym akcentuje się, że przedawnienie roszczenia o zasiłek chorobowy następuje ipso iure, co oznacza, że ubezpieczony po upływie okresów przedawnienia traci prawo do zasiłku i nie ma procesowych możliwości ubiegania się o jego wyrównanie (por. wyrok Sądu Najwyższego z 19 lutego 2008 r., sygn. akt II UK 114/07).