Kiedy zmiana podstawy wymiaru

W przypadku opisanym w pytaniu pracownikowi należało zmienić dwa razy podstawę wymiaru - po raz pierwszy, gdy ustalona podstawa wymiaru wynagrodzenia za czas choroby za okres od 2 kwietnia 2013 r. była niższa od kwoty minimalnej obowiązującej w 2013 r. dla pracownika w pierwszym roku ubezpieczenia oraz po raz drugi, gdy od 1 maja 2013 r. rozpoczął on drugi rok zatrudnienia. Od tej daty podstawa wymiaru nie może być niższa od kwoty minimalnej zagwarantowanej dla pracownika w drugim roku ubezpieczenia i latach następnych. Taka sama podstawa wymiaru powinna być następnie kontynuowana dla zasiłku chorobowego przysługującego od 5 maja 2013 r.

Zgodnie z art. 43 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (dalej ustawa zasiłkowa) w przypadku, gdy nie ma przerwy w pobieraniu wynagrodzenia za czas choroby i zasiłków z ubezpieczenia chorobowego lub gdy przerwa w pobieraniu tych świadczeń jest krótsza niż trzy miesiące kalendarzowe, nie ustala się ponownie podstawy wymiaru kolejnego zasiłku. Również w omawianym przypadku nie ustala się na nowo podstawy wymiaru. Należy jednak ją podwyższyć do minimalnej podstawy wymiaru obowiązującej dla pracownika zgodnie z jego stażem ubezpieczeniowym.

Obowiązuje wymóg, że podstawa wymiaru zasiłku chorobowego z tytułu pracy w pełnym wymiarze nie może być niższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, po pomniejszeniu o kwotę odpowiadającą wysokości 13,71 proc. tego wynagrodzenia. Jeżeli pracownik w okresie pobierania zasiłku zachowuje prawo do składników wynagrodzenia, które nie są uwzględniane w podstawie wymiaru zasiłku, to podstawa wymiaru zasiłku wraz z tymi składnikami nie może być niższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia, pomniejszonego o 13,71 proc. Powyższe zasady, ustalone dla zasiłku chorobowego, mają zastosowanie także do wynagrodzenia za czas choroby przysługującego na podstawie art. 92 kodeksu pracy.

Od 1 stycznia 2013 r. minimalne wynagrodzenie za pracę wynosi 1600 zł dla pracowników w drugim roku ubezpieczenia i w latach następnych oraz 80 proc. tej kwoty (czyli 1280 zł) dla pracowników w pierwszym roku ubezpieczenia. Z tego względu podstawa wymiaru zasiłków w razie choroby i macierzyństwa przysługujących pracownikom z tytułu pracy w pełnym wymiarze za okres od 1 stycznia 2013 r. nie może być niższa niż:

w1380,64 zł - od drugiego roku ubezpieczenia,

w1104,51 zł - w pierwszym roku ubezpieczenia.

Jeśli obliczona podstawa wymiaru zasiłku jest niższa od podanych wyżej, gwarantowanych kwot, należy podwyższyć ją do tych kwot.

Aneta Maj

ekspert od świadczeń z ubezpieczeń społecznych

Podstawa prawna

Art. 43 i 45 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 77, poz. 512 z późn. zm.).