Jak uzupełnić płacę pracownika

Podstawę wymiaru wynagrodzenia za czas choroby i zasiłków dla ubezpieczonego będącego pracownikiem stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Jeżeli pracownik jest zatrudniony krócej niż rok u pracodawcy, to podstawę tę stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne kalendarzowe miesiące zatrudnienia (ubezpieczenia chorobowego).

Gdy pracownik zachoruje w pierwszym miesiącu ubezpieczenia i spełnia warunki do przyznania i wypłaty świadczeń z tytułu choroby bez okresu wyczekiwania (tak jak jest w analizowanej sytuacji), podstawę wymiaru tych świadczeń stanowi wynagrodzenie za miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy, po uzupełnieniu.

Jeżeli pracownik otrzymuje stałe miesięczne wynagrodzenie, wówczas uzupełnienie polega na przyjęciu do podstawy wymiaru świadczenia chorobowego przychodu określonego w umowie o pracę lub w innym akcie, na podstawie którego powstał stosunek pracy. Chodzi o pełny miesięczny przychód, po pomniejszeniu o pełną miesięczną kwotę składek na ubezpieczenia społeczne finansowane przez ubezpieczonego wynoszącą 13,71 proc., która zostałaby pracownikowi potrącona, gdyby przepracował cały miesiąc.

Jeżeli w przedstawionej sytuacji pracownik uzyskiwałby przychód w stałej miesięcznej wysokości (np. z umowy o pracę wynikałby stały przychód w kwocie 7200 zł) i chorował w styczniu przez 10 dni, to do ustalenia podstawy wymiaru przysługującego mu wynagrodzenia chorobowego należałoby przyjąć wynagrodzenie za styczeń, po uzupełnieniu. Do ustalenia podstawy wymiaru przychód należałoby pomniejszyć o pełną miesięczną kwotę składek, która zostałaby potrącona przez pracodawcę, gdyby pracownik przepracował pełny miesiąc, tj. o kwotę 987,12 zł (13,71 proc. z przychodu 7200 zł). Podstawa wymiaru wyniosłaby zatem 6212,88 zł.

Gdy jednak pracownik otrzymuje wynagrodzenie zmienne, wówczas podstawę wymiaru stanowi wynagrodzenie, które otrzymałby, gdyby przepracował pełny miesiąc. Jest to wynagrodzenie miesięczne ustalone w wyniku podzielenia wynagrodzenia osiągniętego za przepracowane dni robocze przez liczbę tych przepracowanych dni i pomnożenia otrzymanej kwoty przez liczbę dni, które pracownik miał obowiązek w tym miesiącu przepracować.

Rozważmy powyższe dokonując obliczeń. Załóżmy, że pracownik w przedstawionym na wstępie stanie faktycznym był niezdolny do pracy z powodu choroby od 14 do 18 stycznia 2013 r. W tym miesiącu z 22 dni roboczych, które miał obowiązek przepracować, przepracował 17 dni, osiągając z tego tytułu przychód w kwocie 3200 zł. Z tego przychodu pracodawca potrącił składki na ubezpieczenia społeczne (13,71 proc.) w kwocie 438,72 zł. Do podstawy wymiaru wynagrodzenia za czas choroby należałoby wówczas przyjąć uzupełnione wynagrodzenie za styczeń 2013 r., które pracownik osiągnąłby, gdyby przepracował pełny miesiąc, tj. 3573,46 zł (3200 zł - 438,72 zł = 2761,28 zł; 2761,28 zł : 17 dni x 22 dni= 3573,46 zł).

Aneta Maj

ekspert od świadczeń z ubezpieczeń społecznych

Podstawa prawna

Art. 36 ust. 1 i 2, art. 37 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 77, poz. 512 z późn. zm.).

Art. 92 par. 2 ustawy z 26 czerwca 1974r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).