Jak ustalić podstawę wymiaru

Podstawę wymiaru wynagrodzenia za czas choroby i zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy, z uwzględnieniem przysługujących pracownikowi składników wynagrodzenia, do których nie zachowuje prawa za okresy pobierania świadczeń, w tym nagrody rocznej. Należy jednak pamiętać, że nie zawsze podstawę wymiaru świadczeń stanowi wynagrodzenie z okresu bezpośrednio poprzedzającego niezdolność do pracy. Nie ustala się bowiem podstawy wymiaru świadczeń chorobowych ponownie, jeżeli między okresami pobierania zasiłków oraz wynagrodzenia za czas choroby i zasiłków, bez względu na ich rodzaj, nie występuje przerwa albo jest ona krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe. W praktyce oznacza to, że ustalona podstawa wymiaru np. zasiłku chorobowego za okres niezdolności do pracy w 2011 roku będzie również podstawą wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego w 2012 roku i w 2013 roku. W takim przypadku nie ma znaczenia, że w przerwach w pobieraniu świadczeń pracownik otrzymał np. podwyżkę wynagrodzenia albo otrzymał inne składniki wynagrodzenia, np. nagrodę roczną.