Czy nagroda wypłacona z zysku wpłynie na podstawę wymiaru zasiłku pracowników
Nasza firma osiągnęła spory zysk. Pracodawca z tego tytułu postanowił wypłacić nagrody w zróżnicowanej wysokości w zależności od wkładu pracy pracowników. Ponadto w tym roku po raz pierwszy jesteśmy płatnikiem zasiłków. Wypłata nagród nastąpiła w czerwcu, a podstawą do tego było jedynie krótkie zarządzenie prezesa. Nie wynika z niego, czy nagrody została przyznana także za okres, za który pracownicy mają wypłacany zasiłek. Zakładamy, że taką nagrodę należy oskładkować. Czy należy wliczyć ją do podstawy wymiaru zasiłku? Jeśli tak, to jak należy ją potraktować – jak składnik roczny, czy miesięczny?
Nie ulega wątpliwości, że tego rodzaju nagrody stanowią przychód ze stosunku pracy, co oznacza także konieczność ich oskładkowania. Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Zgodnie natomiast z art. 18 ust. 1 w związku z art. 20 ust. 1 podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, wypadkowe, a także chorobowe, stanowi właśnie przychód ze stosunku pracy.
Z kolei zasady ustalania podstawy zasiłku zostały określone w ustawie o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (dalej: ustawa zasiłkowa). Zgodnie z art. 36 ust. 1 tej ustawy podstawę wymiaru zasiłku chorobowego pracownika stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Jeśli pracownik zatrudniony jest krócej niż 12 miesięcy, podstawę ustala się z mniejszej liczby pełnych miesięcy kalendarzowych. Aby ustalić przeciętne miesięczne wynagrodzenie, trzeba zgodnie z art. 38 ust. 1 ustawy zasiłkowej podzielić wynagrodzenie osiągnięte przez pracownika w okresie 12 miesięcy przed chorobą (lub krótszym, gdy pracownik nie przepracował jeszcze tylu miesięcy u danego płatnika) przez liczbę miesiecy, w których wynagrodzenie to zostało osiągnięte. Co ważne, wynagrodzenie w rozumieniu ustawy zasiłkowej stanowi nie tylko wynagrodzenie zasadnicze, lecz także inne składniki wynagrodzenia, które w miesiącu ujmowanym do obliczeń zasiłku stanowiły podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.