Jak ustalić okres zasiłkowy

Do okresu zasiłkowego wlicza się okresy niezdolności do pracy z powodu tej samej lub różnych chorób, jeżeli nie występują między nimi przerwy. Należy dodać, że płatnik zasiłku nie jest w żaden sposób informowany o przyczynach niezdolności do pracy ubezpieczonego. W zaświadczeniu lekarskim przeznaczonym dla płatnika zasiłku lekarz leczący nie wpisuje bowiem numeru statystycznego choroby powodującej niezdolność do pracy. Płatnik zasiłku zlicza zatem poszczególne okresy niezdolności do pracy z powodu choroby, kierując się tym, że nie występuje między nimi żadna przerwa.

Jeżeli niezdolność do pracy spowodowana jest gruźlicą (którą w zwolnieniu lekarskim lekarz oznacza kodem literowym D) i wystąpi bezpośrednio po niezdolności spowodowanej innymi przyczynami, okresy tych niezdolności zlicza się i prawo do zasiłku przysługuje przez łączny okres do 270 dni.

Do jednego okresu zasiłkowego wlicza się również okresy poprzedniej niezdolności do pracy spowodowanej tą samą chorobą, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekracza 60 dni. Taką niezdolność do pracy w kolejnym zwolnieniu lekarskim, po przerwie krótszej niż 60 dni w stosunku do poprzedniej niezdolności, lekarz leczący oznacza kodem literowym A.

Nowy okres zasiłkowy należy rozpocząć, jeżeli przerwa w niezdolności do pracy trwa ponad 60 dni. W tym przypadku nie ma znaczenia, czy po przerwie ubezpieczony choruje na tę samą czy inną chorobę. Gdy istnieją wątpliwości, czy w przerwie w niezdolności do pracy spowodowanej tą samą chorobą, trwającą ponad 60 dni, ubezpieczony odzyskał zdolność do pracy, należy zasięgnąć opinii lekarza leczącego. Jeżeli z opinii wynika, że między okresami orzeczonych niezdolności do pracy ubezpieczony nie odzyskał zdolności do pracy, okresy niezdolności przypadające przed przerwą i po przerwie należy zliczyć do jednego okresu zasiłkowego. Jeżeli stanowiska w tej sprawie nie może zająć lekarz leczący, płatnik zasiłku powinien zwrócić się do lekarza orzecznika ZUS.

Trzeba pamiętać, że aby rozpocząć nowy okres zasiłkowy, wystarczy choćby jeden dzień przerwy w niezdolności do pracy, jeżeli przed i po przerwie jest ona spowodowana inną chorobą.

Do okresu zasiłkowego wlicza się także okresy, w których ubezpieczony nie ma prawa do zasiłku chorobowego przez cały okres lub część okresu orzeczonej niezdolności do pracy z następujących przyczyn:

● został odsunięty od pracy z powodu podejrzenia o nosicielstwo zarazków choroby zakaźnej i pracodawca zaproponował mu inną pracę, niezabronioną takim osobom, odpowiadającą jego kwalifikacjom zawodowym lub którą może wykonywać po uprzednim przeszkoleniu i nie podjął proponowanej pracy,

● niezdolność do pracy została spowodowana w wyniku umyślnego przestępstwa lub wykroczenia,

● niezdolność do pracy została spowodowana nadużyciem alkoholu,

● w okresie orzeczonej niezdolności do pracy wykonywał pracę zarobkową lub wykorzystywał zwolnienie lekarskie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia.

Do okresu zasiłkowego nie wlicza się okresu niezdolności do pracy przypadającego w okresach wyczekiwania na prawo do zasiłku, a także okresów niezdolności do pracy przypadających w czasie urlopu bezpłatnego i wychowawczego. Nie wlicza się również okresów niezdolności do pracy przypadających w czasie tymczasowego aresztowania lub odbywania kary pozbawienia wolności, z wyjątkiem sytuacji, gdy prawo do zasiłku wynika z ubezpieczenia chorobowego osób wykonujących odpłatnie pracę na podstawie skierowania do pracy w czasie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania.

Ważne Aby rozpocząć nowy okres zasiłkowy, wystarczy jeden dzień przerwy w niezdolności do pracy, jeżeli przed i po przerwie jest ona spowodowana inną chorobą

Pracownik był niezdolny do pracy z powodu zapalenia dróg moczowych od 18 do 27 sierpnia 2009 r. (10 dni). 28 sierpnia 2009 r. otrzymał zwolnienie lekarskie z powodu przeziębienia i niezdolność ta trwała do 10 września 2009 r. (14 dni). Następnie pracownik leczył się na serce i był niezdolny do pracy z powodu choroby od 11 do 26 września 2009 r. (16 dni). Ponieważ między niezdolnością do pracy z powodu zapalenia dróg moczowych, przeziębienia i schorzeń kardiologicznych nie było żadnej przerwy, niezdolności te należy zliczyć do jednego okresu zasiłkowego. W tym przypadku okres zasiłkowy trwa nieprzerwanie z powodu różnych chorób i wynosi łącznie 40 dni.

Pracownica była niezdolna do pracy z powodu zapalenia oskrzeli od 15 do 29 lipca 2009 r. (15 dni). Ponownie otrzymała zwolnienie lekarskie na okres od 10 do 23 września 2009 r. (14 dni). W zwolnieniu tym lekarz zamieścił kod literowy A, co oznaczało, że niezdolność do pracy jest spowodowana tą samą chorobą, która była przyczyną poprzedniej niezdolności do pracy, a przerwa w tej niezdolności trwała krócej niż 60 dni. Płatnik zasiłku sprawdził, że przerwa między ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy faktycznie była krótsza niż 60 dni - trwała 42 dni - zatem okresy tych niezdolności zliczył do jednego okresu zasiłkowego. Okres ten wyniósł łącznie 29 dni.

Pracownik był niezdolny do pracy od 18 do 26 sierpnia 2009 r. (9 dni), od 27 sierpnia do 5 września 2009 r. (10 dni), od 6 do 18 września 2009 r. (13 dni) oraz od 19 do 26 września 2009 r. (8 dni). W trakcie korzystania przez pracownika ze zwolnienia lekarskiego w okresie od 6 do 18 września 2009 r. (13 dni) pracodawca przeprowadził w domu pracownika kontrolę wykorzystywania zwolnienia lekarskiego od pracy i stwierdził, że wykorzystywał on zwolnienie niezgodnie z jego przeznaczeniem. Po sporządzeniu protokołu kontroli pracownik za ten okres utracił prawo do zasiłku chorobowego. Mimo to okres ten zalicza się do okresu zasiłkowego. Zatem od 18 sierpnia do 26 września 2009 r. wynosi on 40 dni.

Pracownica podjęła swoje pierwsze zatrudnienie na podstawie umowy o pracę 1 sierpnia 2009 r., a 25 sierpnia zachorowała i niezdolność ta trwała do 12 września 2009 r. (19 dni). Pracownicę obowiązuje okres wyczekiwania na prawo do świadczeń z tytułu choroby (30 dni), a zatem nabyła do nich prawo od 31 sierpnia 2009 r. Od tego dnia do 12 września 2009 r. (13 dni) pracownica miała prawo do wynagrodzenia za czas choroby przysługującego na podstawie art. 92 kodeksu pracy. Okres zasiłkowy wynosi w tym przypadku 13 dni. Okres od 25 do 30 sierpnia 2008 r. (6 dni) jest okresem usprawiedliwionej nieobecności w pracy z powodu choroby, bez prawa do świadczeń i nie zalicza się go do okresu zasiłkowego.

gp@infor.pl

Art. 8, art. 9, art. 12 ust. 3, art. 14-17, art. 57 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 267 z późn. zm.).