Zasiłek z ubezpieczenia wypadkowego przysługuje od pierwszego dnia choroby

Z ubezpieczenia wypadkowego przysługują świadczenia po wypadku przy pracy lub stwierdzeniu choroby zawodowej. Są to świadczenia z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub na skutek choroby zawodowej, renty dla ubezpieczonych, renty rodzinnej dla członków ich rodzin, jednorazowe odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu.

Podstawowym warunkiem nabycia prawa do świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego jest podleganie temu ubezpieczeniu. Podlegają mu osoby obowiązkowo objęte ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi. Ubezpieczeniu wypadkowemu nie podlegają natomiast:

● bezrobotni pobierający zasiłek dla bezrobotnych lub świadczenie integracyjne,

● posłowie do Parlamentu Europejskiego wybrani w Rzeczypospolitej Polskiej, o których mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z 30 lipca 2004 r. o uposażeniu posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. nr 187, poz. 1925 z późn. zm.),

● osoby pobierające stypendium na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w okresie odbywania studiów podyplomowych i niepozostawania w zatrudnieniu,

● osoby wykonujące pracę nakładczą,

● żołnierze niezawodowi pełniący czynną służbę, z wyłączeniem żołnierzy pełniących służbę kandydacką,

● osoby przebywające na urlopach wychowawczych, osoby pobierające zasiłek macierzyński albo zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego,

● osoby pobierające świadczenie socjalne wypłacane w okresie urlopu oraz osoby pobierające zasiłek socjalny wypłacany na czas przekwalifikowania zawodowego i poszukiwania nowego zatrudnienia, a także osoby pobierające wynagrodzenie przysługujące w okresie korzystania ze świadczenia górniczego albo w okresie korzystania ze stypendium na przekwalifikowanie,

● osoby pobierające świadczenie szkoleniowe wypłacane po ustaniu zatrudnienia,

● osoby podlegające dobrowolnie ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym (na podstawie art. 7 i 10 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych).

Z ubezpieczenia wypadkowego przysługują następujące świadczenia w razie choroby:

● zasiłek chorobowy - dla ubezpieczonego, którego niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową,

● świadczenie rehabilitacyjne - dla ubezpieczonego, który po wyczerpaniu okresu wypłaty zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja rokują odzyskanie zdolności do pracy,

● zasiłek wyrównawczy - dla ubezpieczonego będącego pracownikiem, którego wynagrodzenie uległo obniżeniu wskutek stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.

Zasiłek chorobowy i świadczenie rehabilitacyjne przysługują wszystkim osobom objętym ubezpieczeniem wypadkowym, a zasiłek wyrównawczy - wyłącznie ubezpieczonym będącym pracownikami.

Prawo do zasiłku chorobowego z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej przysługuje niezależnie od okresu podlegania ubezpieczeniu wypadkowemu, tj. od pierwszego dnia tego ubezpieczenia. Istotne jest też to, że za czas niezdolności do pracy wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej pracownik nie zachowuje prawa do wynagrodzenia, o którym mowa w art. 92 k.p.

Powyższe oznacza, że od pierwszego dnia niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową ubezpieczonemu przysługuje zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego, jeżeli nie zachowuje on prawa do wynagrodzenia za cały okres niezdolności do pracy na podstawie odrębnych przepisów. Zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego przysługuje zatem pracownikowi nawet wówczas, gdy w danym roku kalendarzowym nie został wykorzystany okres wypłaty wynagrodzenia wynikający z art. 92 k.p.

Okresu niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową, za który pracownik otrzymał zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego, nie wlicza się do okresu 33 dni (14 dni), o których mowa w art. 92 k.p.

Zdarza się, że za dany okres choroby zostanie wypłacone wynagrodzenie chorobowe, a następnie okaże się, że powinien być wypłacony zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego. Postępowanie w takim przypadku zależy od tego, czy takiej wypłaty dokonał pracodawca uprawniony czy też nieuprawniony do wypłaty zasiłków swoim ubezpieczonym w czasie trwania zatrudnienia.

Jeżeli za dany okres niezdolności do pracy pracodawca wypłacił wynagrodzenie za czas choroby, określone w art. 92 k.p., a następnie zdarzenie zostanie uznane za wypadek przy pracy albo zostanie ustalone, że niezdolność do pracy jest spowodowana chorobą zawodową, wówczas za ten okres:

● przysługuje zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego na zasadach określonych w ustawie o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych,

● wypłacone wynagrodzenie powinno być potraktowane jako zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego,

● pracodawca jest zobowiązany do ewentualnej dopłaty zasiłku, który z ubezpieczenia wypadkowego przysługuje w wysokości 100 proc. podstawy wymiaru.

Jeżeli wynagrodzenie za czas choroby, o którym mowa w art. 92 k.p., zostało wypłacone przez pracodawcę, który nie jest uprawniony do wypłaty świadczeń z ubezpieczenia chorobowego i wypadkowego, to po uznaniu przez oddział ZUS zdarzenia za wypadek przy pracy albo po stwierdzeniu, że niezdolność do pracy jest spowodowana chorobą zawodową, wypłacone wynagrodzenie za czas choroby powinno być uznane za zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego i rozliczone w ciężar składek na ubezpieczenia społeczne. Oddział ZUS oblicza pełną kwotę należnego zasiłku chorobowego i w razie gdy:

● kwota wypłacona pracownikowi przez pracodawcę jest niższa niż należna - wypłaca różnicę między kwotą należną a wypłaconą przez pracodawcę (w takim przypadku wynagrodzenie wypłacone przez pracodawcę traktuje się jak zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego i podlega rozliczeniu w ciężar składek na ubezpieczenia społeczne),

● kwota wypłacona pracownikowi przez pracodawcę jest równa kwocie należnej - wypłacone wynagrodzenie jest traktowane jak zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego i może być rozliczone w ciężar składek na ubezpieczenia społeczne,

● kwota wypłacona pracownikowi przez pracodawcę przewyższa należną kwotę zasiłku - wypłacone wynagrodzenie jest traktowane jak zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego jedynie do wysokości należnego zasiłku i może być rozliczone ze składek na ubezpieczenia społeczne tylko do tej wysokości.

W wymienionych wyżej przypadkach pracodawca ma obowiązek złożyć dokumenty rozliczeniowe korygujące.

Zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego przysługuje, jeżeli:

● ubezpieczony stał się niezdolny do pracy wskutek wypadku przy pracy albo choroby zawodowej w czasie trwania ubezpieczenia wypadkowego,

● jeżeli wypadek przy pracy miał miejsce w czasie trwania ubezpieczenia wypadkowego z innego tytułu, np. jeżeli ubezpieczony w dniu wypadku przy pracy miał równolegle co najmniej dwa tytuły do ubezpieczeń, a podlegał ubezpieczeniu wypadkowemu tylko z jednego tytułu (patrz: przykład: Wypadek w czasie zatrudnienia, a zasiłek z innego tytułu.

Pracownik zatrudniony jednocześnie u dwóch pracodawców, który uległ wypadkowi przy pracy u jednego z nich, otrzyma zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego z tytułu zatrudnienia u każdego pracodawcy. Będzie tak mimo, że wypadek przy pracy miał miejsce tylko u jednego zatrudniającego. Jeżeli zatem przyczyną niezdolności do pracy jest wypadek przy pracy lub choroba zawodowa, a zasiłek chorobowy lub świadczenie rehabilitacyjne przysługuje z więcej niż jednego tytułu, to świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego przysługują z każdego z tych tytułów.

Oznacza to, że z każdego tytułu przysługują świadczenia finansowane z ubezpieczenia wypadkowego:

● zasiłek chorobowy, nawet jeśli ubezpieczony będący pracownikiem nie wykorzystał okresu 33 dni (14 dni), za który przysługuje wynagrodzenie określone w art. 92 k.p.,

● zasiłek chorobowy bez wymaganego okresu wyczekiwania,

● zasiłek chorobowy lub świadczenie rehabilitacyjne w wysokości 100 proc. podstawy wymiaru.

Zasiłek chorobowy przysługuje za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia wypadkowego osobie, która stała się niezdolna do pracy w wyniku wypadku przy pracy albo choroby zawodowej:

● w czasie trwania tytułu ubezpieczenia i niezdolność ta trwała nieprzerwanie po jego ustaniu,

● po ustaniu tytułu ubezpieczenia, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 7 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tj. jeżeli niezdolność do pracy trwała bez przerwy co najmniej 30 dni i powstała: nie później niż w ciągu 14 dni od ustania tytułu ubezpieczenia albo nie później niż w ciągu 3 miesięcy od ustania tytułu ubezpieczenia - w razie choroby zakaźnej, której okres wylęgania jest dłuższy niż 14 dni, lub innej choroby, której objawy chorobowe ujawniają się po okresie dłuższym niż 14 dni od początku choroby) i niezdolność do pracy wynika z późniejszych następstw zaistniałych w stanie zdrowia w związku ze stwierdzonym wcześniej wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową.

Ubezpieczony może otrzymać zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego, jeżeli stał się niezdolny do pracy np. w 2010 roku, a wypadek miał miejsce w 2009 roku, pod warunkiem że związek tej niezdolności do pracy (w 2010 roku) z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową (w 2009 roku) zostanie potwierdzony przez lekarza stosownym zaświadczeniem lekarskim.

Jeżeli niezdolność do pracy wynika z późniejszych następstw zaistniałych w stanie zdrowia w związku ze stwierdzonym wcześniej wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową, prawo do zasiłku chorobowego przysługuje od pierwszego dnia ubezpieczenia wypadkowego. Jeśli przykładowo pracownik zatrudniony był u poprzedniego pracodawcy do 30 kwietnia 2010 r., a w nowym miejscu pracy od 1 września 2010 r. i przedłożył zwolnienie lekarskie z powodu choroby na okres od 9 do 16 września 2010 r., to nie otrzyma wynagrodzenia za czas choroby/zasiłku chorobowego, bo nie może udowodnić wymaganego okresu ubezpieczenia chorobowego (30 dni). Jeżeli jednak przedłoży pracodawcy zaświadczenie lekarskie, z którego będzie wynikało, że niezdolność do pracy z powodu choroby ma związek z wypadkiem przy pracy, któremu pracownik uległ w 2009 roku u poprzedniego pracodawcy, to za okres choroby od 9 do 16 września 2010 r. otrzyma zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego. Do nabycia prawa do tego zasiłku nie ma bowiem zastosowania okres wyczekiwania - zasiłek przysługuje od pierwszego dnia podlegania temu ubezpieczeniu.

Ubezpieczony nie ma prawa do świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego w przypadku gdy:

● wyłączną przyczyną wypadku było udowodnione naruszenie przez niego przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, spowodowane przez niego umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa,

● będąc w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających lub substancji psychotropowych, przyczynił się w znacznym stopniu do spowodowania wypadku.

Jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w chwili wypadku przy pracy ubezpieczony znajdował się w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środków odurzających lub psychotropowych, płatnik składek kieruje go na badanie w celu ustalenia zawartości alkoholu lub tych środków w organizmie. Ubezpieczony ma obowiązek poddać się temu badaniu, a jeżeli odmówi lub przez swoje zachowanie uniemożliwi przeprowadzenie takiego badania, świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego mu nie przysługują. Przyznanie prawa do świadczeń może nastąpić, jeśli ubezpieczony udowodni, że miały miejsce przyczyny uniemożliwiające poddanie się temu badaniu.

Świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego nie przysługują również za okresy niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową, za które ubezpieczony zachowuje prawo do wynagrodzenia, uposażenia, stypendium lub innego świadczenia przysługującego za czas niezdolności do pracy na podstawie odrębnych przepisów. Okresy te wliczane są jednak do okresu zasiłkowego oraz do okresu wypłaty świadczenia rehabilitacyjnego. Dotyczy to grup tych pracowników, którzy na mocy przepisów szczególnych zachowują prawo do wynagrodzenia za okresy niezdolności w pracy, a także:

● bezrobotnych absolwentów pobierających stypendia,

● osób pobierających stypendia sportowe,

● słuchaczy Krajowej Szkoły Administracji Publicznej pobierających stypendia,

● posłów i senatorów pobierających uposażenie,

którzy zachowują prawo do otrzymywanych świadczeń także w okresie nieobecności w pracy spowodowanej chorobą. W przypadku tych ubezpieczonych zasiłek chorobowy lub świadczenie rehabilitacyjne z ubezpieczenia wypadkowego może zatem przysługiwać jedynie za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia wypadkowego.

Prawo do zasiłku chorobowego lub świadczenia rehabilitacyjnego po ustaniu tytułu ubezpieczenia wypadkowego przysługuje na zasadach przewidzianych dla świadczeń przysługujących po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego.

Wyjaśnić trzeba, że ZUS odmówi także przyznania świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego w razie gdy:

● nie zostaną przedstawione protokół powypadkowy albo karta wypadku,

● zdarzenie, któremu uległ ubezpieczony, nie zostanie uznane w protokole powypadkowym lub w karcie wypadku za wypadek przy pracy,

● protokół powypadkowy lub karta wypadku zawierają stwierdzenia bezpodstawne.

Jeżeli wystąpią okoliczności, z powodu których ubezpieczony nie ma prawa do świadczeń z tytułu niezdolności do pracy z powodu choroby z ubezpieczenia wypadkowego, osobom objętym ubezpieczeniem chorobowym przysługuje prawo do świadczeń z tego ubezpieczenia na zasadach określonych w ustawie o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

Z powyższego wynika, że gdy pracownik nie ma prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego, to otrzyma on taki zasiłek z ubezpieczenia chorobowego, któremu podlega obowiązkowo.

Wówczas należy stosować następujące zasady:

● ubezpieczonemu przysługuje wynagrodzenie za czas choroby, jeżeli nie otrzymał go za okres 33 (14) dni w roku kalendarzowym,

● zasiłek chorobowy przysługuje po okresie wyczekiwania, jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem wymaganego okresu ubezpieczenia (30 dni - w przypadku osób podlegających ubezpieczeniu obowiązkowo albo 90 dni - w przypadku podlegających ubezpieczeniu dobrowolnie),

● zasiłek chorobowy nie przysługuje za pierwsze pięć dni, jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana nadużyciem alkoholu,

● zasiłek chorobowy przysługuje w wysokości 80 proc. (70 proc.) podstawy wymiaru, jeżeli nie ma okoliczności, które uzasadniałyby wypłatę zasiłku w wysokości 100 proc.,

● świadczenie rehabilitacyjne przysługuje w wysokości 90 proc. podstawy wymiaru zasiłku chorobowego za okres pierwszych trzech miesięcy, a za dalszy okres w wysokości 75 proc. tej podstawy, chyba że niezdolność do pracy przypada na okres ciąży, wówczas świadczenie przysługuje w wysokości 100 proc. podstawy wymiaru.

Jeżeli prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego nie ma np. zleceniobiorca, który nie przystąpił do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego, to niestety nie nabędzie prawa do żadnych świadczeń pieniężnych z tytułu choroby.

Świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego należne:

● osobom prowadzącym pozarolniczą działalność i osobom z nimi współpracującym oraz

● duchownym będącym płatnikami składek na własne ubezpieczenie

oraz członkom ich rodzin, nie przysługują w razie występowania w dniu wypadku przy pracy lub w dniu złożenia wniosku o przyznanie świadczeń z tytułu choroby zawodowej, zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne na kwotę przekraczającą 6,60 zł. Świadczenia nie przysługują do czasu spłaty całości zadłużenia. Jeżeli spłata całości zadłużenia nastąpi:

● w ciągu 6 miesięcy od dnia wypadku albo odpowiednio od dnia złożenia wniosku o przyznanie świadczeń z tytułu choroby zawodowej - ubezpieczonemu przysługuje świadczenie za cały okres orzeczonej niezdolności do pracy z tego tytułu,

● po upływie 6 miesięcy od dnia wypadku lub od dnia złożenia wniosku o przyznanie świadczeń z tytułu choroby zawodowej - ubezpieczony nabywa prawo do świadczeń od dnia spłaty całości zadłużenia (prawo do świadczeń za okres przed tą datą ulega przedawnieniu).

Okres orzeczonej niezdolności do pracy, za który prawo do świadczeń uległo przedawnieniu z powodu występowania zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, podlega wliczeniu do okresu zasiłkowego oraz okresu, przez który przysługuje świadczenie rehabilitacyjne.

W przypadku niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy stan zadłużenia ustala się zawsze na dzień wypadku. Dotyczy to w takim samym stopniu sytuacji, gdy niezdolność do pracy rozpoczęła się w dniu wypadku, jak i wówczas, gdy stwierdzono późniejsze następstwa w stanie zdrowia wynikające z wypadku przy pracy, który miał miejsce wcześniej.

W razie niezdolności do pracy spowodowanej chorobą zawodową stan zadłużenia ustala się na dzień złożenia wniosku o przyznanie świadczeń z tytułu choroby zawodowej. Dniem tym jest data wpływu zaświadczenia lekarskiego na druku ZUS ZLA, które obejmuje okres niezdolności do pracy spowodowanej chorobą zawodową. W przypadku nieprzerwanej niezdolności do pracy datą złożenia wniosku o świadczenie jest data wpływu pierwszego zaświadczenia lekarskiego na druku ZUS ZLA.

Przy ustalaniu zadłużenia w opłacaniu składek brane są pod uwagę składki należne, tj. składki, których termin płatności upłynął do dnia wypadku przy pracy lub zgłoszenia wniosku o wypłatę świadczeń z tytułu choroby zawodowej.

Pracownik (ma 28 lat) 7 września 2010 r. uległ wypadkowi przy pracy. Otrzymał z tego tytułu zwolnienie lekarskie do 8 października 2010 r. Pracownik chorował już w 2010 roku przez 12 dni i otrzymał z tego tytułu wynagrodzenie określone w art. 92 k.p. Mimo że pracownik pobierał wynagrodzenie za czas choroby przez okres krótszy niż 33 dni, otrzyma z tytułu choroby spowodowanej wypadkiem przy pracy zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego od 7 września 2010 r., tj. od pierwszego dnia niezdolności do pracy spowodowanej tym wypadkiem. Okresu orzeczonej niezdolności do pracy z powodu wypadku przy pracy od 7 września do 8 października 2010 r. nie wlicza się do okresu 33 dni, o których mowa w art. 92 k.p., przysługujących pracownikowi w 2010 roku.

Pracownik (ma 32 lata) uległ 7 września 2010 r. wypadkowi przy pracy i otrzymał z tego tytułu zwolnienie lekarskie do 4 października 2010 r. Zanim pracownik uległ wypadkowi przy pracy, chorował już w 2010 roku od 14 do 18 stycznia i z tego tytułu wypłacono mu wynagrodzenie określone w art. 92 k.p. za pięć dni. Mimo że pracownik pobierał wynagrodzenie za czas choroby przez okres krótszy niż 33 dni, otrzyma zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego od 7 września 2010 r., tj. od pierwszego dnia niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy.

Pracownik uległ wypadkowi przy pracy 6 września 2010 r. i otrzymał zwolnienie lekarskie na ponad dwa tygodnie. Przy ustalaniu okoliczności tego wypadku stwierdzono, że pracownik był pod wpływem alkoholu i była to główna przyczyna wypadku. Pracodawca nie uznał tego zdarzenia za wypadek przy pracy, w związku z czym pracownik nie ma prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego. Otrzyma jednak wynagrodzenie za czas choroby na podstawie art. 92 k.p., bo była to jego pierwsza niezdolność do pracy z powodu choroby w 2010 roku.

Pracownik jest zatrudniony w dwóch zakładach pracy jednocześnie. 3 września 2010 r. uległ wypadkowi przy pracy u jednego z pracodawców, który sporządził protokół i uznał zdarzenie za wypadek przy pracy. Pracownik w związku z wypadkiem był chory do 17 września 2010 r. i przedłożył zwolnienie lekarskie obydwu pracodawcom. U każdego z nich ma prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego.

Pracownik był zatrudniony do 31 sierpnia 2010 r. W okresie zatrudnienia na podstawie umowy o pracę jednocześnie prowadził działalność pozarolniczą, z tytułu której do 31 sierpnia 2010 r. nie podlegał ubezpieczeniom społecznym. Do ubezpieczeń społecznych, w tym ubezpieczenia wypadkowego z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej, przystąpił od 1 września 2010 r. - po ustaniu zatrudnienia. Ubezpieczony stał się niezdolny do pracy w wyniku wypadku przy pracy 21 sierpnia 2010 r. i otrzymał zwolnienie lekarskie od pracy do 29 września 2010 r. Za okres od 21 do 31 sierpnia 2010 r. otrzymał zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego z tytułu zatrudnienia jako pracownik. Natomiast za okres od 1 do 29 września 2010 r. przysługuje mu zasiłek chorobowy z tytułu podlegania ubezpieczeniu wypadkowemu jako osoba prowadząca działalność pozarolniczą. Wypadek przy pracy miał bowiem miejsce w czasie ubezpieczenia wypadkowego, któremu ubezpieczony podlegał jako pracownik.

Aneta Maj

gp@infor.pl

Art. 12 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 205, poz. 1585 z późn. zm.).

Art. 6, 7, 8 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 167, poz. 1322 z późn. zm.).

Art. 4, 7 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 77, poz. 512).