Po wypadku zasiłek przysługuje w maksymalnej wysokości
Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego stanowi przeciętna podstawa wymiaru składek na to ubezpieczenie z dwunastu miesięcy poprzedzających powstanie niezdolności do pracy. Może być ona ustalona z krótszego okresu ubezpieczenia, gdy pracownik zachorował przed upływem roku od momentu zatrudnienia.
Świadczenia w razie choroby z ubezpieczenia wypadkowego - zasiłek chorobowy i świadczenie rehabilitacyjne przysługują w wysokości 100 proc. podstawy wymiaru.
Jeżeli przyczyną niezdolności do pracy jest wypadek przy pracy, zasiłek chorobowy w wysokości 100 proc. podstawy wymiaru wypłaca się na podstawie dokumentów potwierdzających te przyczyny, tj. protokołu powypadkowego albo karty wypadku.
Gdy niezdolność do pracy wynika z późniejszych następstw zaistniałych w stanie zdrowia w związku z wcześniej stwierdzonym wypadkiem przy pracy, zasiłek chorobowy przysługuje w wysokości 100 proc. podstawy wymiaru, ale związek tej niezdolności do pracy z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową powinien zostać stwierdzony przez lekarza zaświadczeniem lekarskim.
Jeżeli występują okoliczności uprawniające do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego w wysokości 100 proc. podstawy wymiaru, a zasiłek przysługuje z więcej niż jednego tytułu, to ubezpieczony otrzyma to świadczenie w tej wysokości z każdego z tych tytułów, np. z dwóch stosunków pracy. Także tego, podczas którego te okoliczności nie wystąpiły. W związku z tym ubezpieczonemu przysługuje:
● zasiłek chorobowy, nawet gdy ubezpieczony będący pracownikiem nie wykorzystał 33 (14) dni, za które przysługuje wynagrodzenie za czas choroby,
● zasiłek chorobowy bez okresu wyczekiwania,
● zasiłek chorobowy i świadczenie rehabilitacyjne w wysokości 100 proc. podstawy wymiaru.
Zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego ulega obniżeniu o 25 proc. w razie nieterminowego złożenia zwolnienia lekarskiego. W tym przypadku mają zastosowanie zasady obniżania wysokości zasiłku z tytułu dostarczenia zaświadczenia lekarskiego po upływie siedmiu dni od daty jego otrzymania, określone w ustawie o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.
Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego jest ustalana z uwzględnieniem podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie wypadkowe:
● za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających powstanie niezdolności do pracy,
● z faktycznego okresu ubezpieczenia, za pełne kalendarzowe miesiące ubezpieczenia, jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem 12 miesięcy kalendarzowych.
Jeśli przykładowo pracownik zatrudniony od 15 marca 2010 r. był niezdolny do pracy z powodu choroby wskutek wypadku przy pracy od 14 do 28 września 2010 r., to podstawę wymiaru zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za okres od kwietnia do sierpnia 2010 roku. Wynagrodzenia za marzec 2010 roku nie można uwzględnić w podstawie wymiaru, ponieważ jest to pierwszy niepełny miesiąc zatrudnienia pracownika.
Podstawę wymiaru świadczeń z tytułu choroby przysługujących pracownikowi z ubezpieczenia wypadkowego stanowi kwota będąca podstawą wymiaru składek na ubezpieczenie wypadkowe, po pomniejszeniu o składki na ubezpieczenia społeczne potrącane pracownikowi, finansowane z jego środków.
Przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku z ubezpieczenia wypadkowego stosuje się odpowiednio zasady określone przy ustaniu podstawy wymiaru zasiłku, określone w ustawie o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.
Podstawy wymiaru zasiłku z ubezpieczenia wypadkowego przysługującego u tego samego pracodawcy nie oblicza się na nowo, jeżeli w pobieraniu zasiłków, bez względu na ich rodzaj, nie było przerwy lub przerwa trwała krócej niż trzy miesiące kalendarzowe. Zasada ta ma odpowiednie zastosowanie także w przypadku:
● gdy przed przerwą w niezdolności do pracy pracownik pobierał zasiłek z ubezpieczenia chorobowego (lub wynagrodzenie, o którym mowa w art. 92 kodeksu pracy), a po przerwie zasiłek z ubezpieczenia wypadkowego,
● nieprzerwanych okresów pobierania zasiłku z ubezpieczenia chorobowego (lub wynagrodzenia, o którym mowa w art. 92 kodeksu pracy) oraz zasiłku z ubezpieczenia wypadkowego.
W takim przypadku podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego z ubezpieczenia wypadkowego jest ustalana z uwzględnieniem podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie wypadkowe za okres poprzedzający poprzednią niezdolność do pracy.
Przeanalizujmy powyższe na podstawie następującego stanu faktycznego: pracownik był niezdolny do pracy z powodu choroby od 2 do 6 sierpnia 2010 r. (przez pieć dni) i ponieważ była to jego pierwsza niezdolność do pracy z powodu choroby w 2010 roku - za okres ten otrzymał wynagrodzenie za czas choroby. Wynagrodzenie to pracodawca ustalił z uwzględnieniem przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia wypłaconego pracownikowi od sierpnia 2009 r. do lipca 2010 r. 13 września 2010 r. pracownik uległ wypadkowi przy pracy. Otrzymał zwolnienie lekarskie do 30 września 2010 r. Z tytułu wypadku ma prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego. Ponieważ przerwa w pobieraniu wynagrodzenia za czas choroby i zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego jest krótsza niż trzy miesiące kalendarzowe, do podstawy wymiaru tego zasiłku należy przyjąć przychód pracownika za ten sam okres, z którego ustalono podstawę wynagrodzenia chorobowego w sierpniu, tj. za okres od sierpnia 2009 r. do lipca 2010 r.
Zasiłek chorobowy, wyrównawczy i świadczenie rehabilitacyjne z ubezpieczenia wypadkowego płatnik składek wypłaca w terminach przyjętych dla wypłaty wynagrodzeń lub dochodów. Natomiast ZUS wypłaca świadczenia na bieżąco, po stwierdzeniu uprawnień, nie później jednak niż w ciągu 30 dni od daty złożenia dokumentów niezbędnych do ich ustalenia.
Pracownik osiąga przychód w stałej miesięcznej wysokości - 4 tys. zł - i od tego przychodu pracodawca opłaca składki m.in. na ubezpieczenie wypadkowe. Od 20 do 30 września 2010 r. pracownik był niezdolny do pracy z powodu choroby wskutek wypadku przy pracy. Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego z tego tytułu stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za okres od września 2009 r. do sierpnia 2010. Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego wynosi 3451,60 zł (4000 zł x 13,71 = 548,40 zł; 4000 zł - 548,40 zł = 3451,60 zł; 3451,60 zł x 12 miesięcy = 41419,20 zł; 41419,20 zł: 12 miesięcy = 3451,60 zł).
Aneta Maj
gp@infor.pl
Art. 7, 9 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 167, poz. 1322 z późn. zm.).
Art. 36 - 47, art. 61, art. 64 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 77, poz. 512)
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu