Za uprawnionych do pomostówki firma płaci składki

Należności na Fundusz Emerytur Pomostowych należy uiszczać również za pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy - wyjaśnia resort pracy.

Za osobę urodzoną po 31 grudnia 1948 r. i pracującą w szczególnych warunkach lub wykonującą pracę o szczególnym charakterze pracodawca opłaca składki na Fundusz Emerytur Pomostowych (FEP).

Jak wyjaśnia ZUS, firma uiszcza je również za podwładnych, którzy spełniają powyższe warunki, ale pracują w niepełnym wymiarze. Podobne stanowisko prezentuje Ministerstwo Pracy, mimo że czytając ustawę z 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz.U. nr 237, poz. 1656 z późn. zm.) można odnieść wrażenie, że obowiązek ten ma zastosowanie tylko wobec pełnoetatowców.

Zmiany w toku prac

Resort pracy w wyjaśnieniu przesłanym do DGP pisze, że obowiązek odprowadzania składek na FEP w pierwotnym projekcie ustawy proponowano uregulować w sposób odmienny od ostatecznie ustanowionego w art. 35 ust. 1 wyżej wymienionej ustawy. Zaproponowano wtedy, aby składka była opłacana tylko za te osoby, które mogły ubiegać się o nabycie prawa do emerytury pomostowej. Stąd też opłacanie przez pracodawcę składki na fundusz proponowano uzależnić również od faktu wykonywania przez pracownika przed 1 stycznia 1999 r. prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 32 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. nr 162, poz. 1118 z późn. zm.), a więc tego samego warunku, od którego uzależnione zostało nabycie prawa do emerytury pomostowej.

W trakcie prac parlamentarnych z tego warunku zrezygnowano i obowiązek składkowy na FEP uzależniono jedynie od dwóch wymogów, które są zawarte w art. 35 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowych. W ten sposób ustawodawca określił charakter składki, uniezależniając ją od należności na ubezpieczenia społeczne, z którymi wiążą się określone świadczenia (emerytury, renty i zasiłki).

W konsekwencji, zdaniem MPiPS, występujące w art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy o emeryturach pomostowych wyraźne odesłanie jedynie do jej art. 3 ust. 1 i 3 oznacza, że przepis ten zawiera odrębną (w stosunku do tej, która występuje w art. 3 ust. 4 i 5 tej ustawy) definicję pracownika wykonującego pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, która swym zakresem obejmuje zarówno wykonywanie tego rodzaju prac w pełnym, jak i niepełnym wymiarze czasu pracy.

Pole do nadużyć

Ponadto, zdaniem resortu, gdyby przyjąć, że ustawodawca wprowadził obowiązek odprowadzania składek na FEP jedynie za pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy, można by twierdzić, że godziłby się on w ten sposób na fakt omijania prawa. Pracodawcy mogliby wtedy uchylać się od tego obowiązku, zatrudniając takie osoby na niepełny etat, np. na 9/10 etatu (próby omijania obowiązku składkowego mogłoby być stosowane zwłaszcza w stosunku do pracowników, którzy przed 1 stycznia 1999 r. nie wykonywali pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS i z tego względu nie mieliby możliwości uzyskania emerytury pomostowej).

W ocenie MPiPS charakter składki na FEP wynika również z charakteru świadczenia, jakim jest emerytura pomostowa. Ubezpieczony, który uzyskał prawo do niej, nie może pobierać tego świadczenia po ukończeniu wieku emerytalnego, określonego w przepisach ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Jest to świadczenie okresowe, do którego prawo ustaje z dniem osiągnięcia przez uprawnionego wieku emerytalnego (60 lat - w przypadku kobiet i 65 lat - w przypadku mężczyzn), co wynika z art. 16 pkt 2 ustawy. Emerytura pomostowa jest zatem rodzajem świadczenia przedemerytalnego - podkreśla ministerstwo.

6,2 tys. osób pobiera z ZUS emeryturę pomostową

Aneta Mościcka

dgp@infor.pl