Czy rozkład czasu pracy można zakwestionować
Dyrektor generalny (kierownik) urzędu ustalił sobotę dniem pracy dla niektórych pracowników. Czy pracownicy mają prawo zakwestionować taki rozkład czasu pracy, skoro sobota nie jest dniem pracy urzędu?
Przepisy kodeksu pracy nie rozstrzygają sposobu ustalania terminów dni wolnych od pracy, realizujących zasadę przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy. Jednakże art. 97 ust. 1 ustawy z 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (oraz analogiczny art. 29 ust. 1 ustawy z 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych) stanowi, iż czas pracy członków korpusu służby cywilnej w podstawowym jego rozkładzie nie może przekraczać 8 godzin na dobę i średnio 40 godzin na tydzień w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 8 tygodni. Oznacza to, iż tydzień pracy w służbie cywilnej wynosi pięć dni, podczas gdy przepisy kodeksu pracy przewidują "przeciętnie pięciodniowy tydzień pracy". Powyższe potwierdza także par. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 25 kwietnia 2007 r. w sprawie czasu pracy pracowników urzędów administracji rządowej (dalej rozporządzenie), zgodnie z którym praca w urzędzie powinna być wykonywana od poniedziałku do piątku w godzinach między 815 a 1615.
Zatem dniem wolnym z tytułu pięciodniowego tygodnia pracy jest we wspomnianych przypadkach sobota. Niemniej pragmatyka służbowa przewiduje także wyjątki od powyższej zasady. Po pierwsze, może zaistnieć sytuacja, w której Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w drodze zarządzenia ustali dniem wolnym od pracy dla pracowników dzień pracy przypadający między dniami wolnymi od pracy i jednocześnie wyznaczy sobotę dniem pracy (par. 2a powołanego rozporządzenia). Ponadto, jeżeli przemawia za tym szczególny charakter pracy wykonywanej w komórce organizacyjnej lub na stanowisku pracy, w rozkładzie czasu pracy pracowników zatrudnionych w tej komórce lub na tym stanowisku pracy, dzień tygodnia niebędący dniem pracy w urzędzie może zostać ustalony dniem pracy, jeżeli jest to uzasadnione potrzebami urzędu (par. 3 ust. 4 rozporządzenia).
Jeżeli więc spełnione zostaną powyższe przesłanki, pracownik nie ma podstaw prawnych do zakwestionowania rozkładu czasu pracy, przewidującego sobotę dniem jego pracy.
Jedynie w sytuacji, w której przemawiają za tym ważne względy osobiste lub rodzinne pracownika, może on poinformować o nich dyrektora generalnego urzędu (kierownika urzędu), który ma obowiązek wzięcia ich pod uwagę przy ustalaniu rozkładu i wymiaru czasu pracy w poszczególnych dniach tygodnia (par. 2 ust. 5 rozporządzenia).
Art. 97 ust. 1 ustawy z 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. nr 227, poz. 1505 z późn. zm.)
Art. 29 ust. 1 ustawy z 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (t.j. Dz. U. z 2001 r. nr 86, poz. 953 z późn. zm.)
Par. 2a i par. 3 ust 4 i 5 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 25 kwietnia 2007 r. w sprawie czasu pracy pracowników urzędów administracji rządowej (Dz.U. nr 76, poz. 505 z późn. zm.)
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu