W jakiej sytuacji pracodawca może złożyć powództwo wzajemne

W tej sytuacji możliwe jest wniesienie przez pracodawcę powództwa wzajemnego. Powództwo wzajemne można bowiem wnieść, gdy roszczenie jest związane z roszczeniem zgłoszonym w pozwie głównym lub nadaje się do potrącenia. Korzyścią wynikającą z wytoczenia takiego powództwa jest to, że rozpoznanie obu roszczeń (głównego - zgłoszonego w pozwie i dodatkowego - zawartego w pozwie wzajemnym) następuje w tym samym postępowaniu. Wówczas każda ze stron pełni podwójną rolę: powód (tutaj pracownik) jest jednocześnie pozwanym wzajemnym, a pozwany (pracodawca) - powodem wzajemnym.

Sąd Najwyższy w uchwale z 4 października 1994 r. (I PZP 41/94, OSNP 1995/5/63) stwierdził, iż w sprawie z powództwa pracownika o roszczenie ze stosunku pracy sąd rejonowy - sąd pracy nie może odmówić rozpoznania powództwa wzajemnego zakładu pracy o roszczenie z zakresu pracowniczej odpowiedzialności materialnej, jeżeli są spełnione warunki przewidziane w art. 204 k.p.c.

Sąd pracy w jednym wyroku orzeka zarówno o zasadności powództwa głównego, jak i wzajemnego. Powództwo wzajemne sąd rozpoznaje z pozwem głównym i orzeknie jednym wyrokiem. Poza tym powództwo wzajemne jest rozpoznawane na takich samych zasadach jak zwykłe powództwo.

Trzeba jednak pamiętać, że można je zgłosić jedynie w odpowiedzi na pozew lub w sprzeciwie od wyroku zaocznego albo też oddzielnie, ale nie później niż na pierwszej rozprawie. Bieg terminu, od którego pozwany może wytoczyć powództwo wzajemne, rozpoczyna się zatem z chwilą doręczenia mu pozwu, a kończy wraz z zamknięciem pierwszej rozprawy przed sądem. Przez pierwszą rozprawę rozumieć należy termin pierwszego posiedzenia wyznaczonego na rozprawę, chociażby ograniczyła się ona tylko do rozpoznania zarzutów formalnych lub pytań wstępnych. Jeżeli spełnione są przesłanki (formalne i materialne) do wytoczenia powództwa wzajemnego, wówczas sąd pracy nie może odmówić jego rozpoznania.

Pozew wzajemny jest w pełni samodzielnym pozwem. Musi zatem spełniać wszelkie wymogi formalne przewidziane dla każdego pozwu (w tym dokładnie określone żądanie, przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie, a w miarę potrzeby uzasadniających również właściwość sądu, oraz dowody na poparcie przytoczonych okoliczności). Ponieważ pozew wzajemny wnosi w tej sprawie pracodawca będzie on zobowiązany uiścić opłatę od tego pozwu w wysokości 5 proc. wartości przedmiotu sporu.

@RY1@i02/2010/166/i02.2010.166.168.010b.001.jpg@RY2@

Fot. Archiwum

Andrzej Marek, sędzia Sądu Okręgowego w Legnicy

Andrzej Marek

sędzia Sądu Okręgowego w Legnicy

Art. 204 par. 1 - 3 ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 43, poz.296 z późn. zm.).