Jaką odpowiedzialność ponosi pracodawca za zaistniały wypadek przy pracy

Rzeczywiście, zgodnie z art. 40 ustawy z 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych świadczenia w niej określone stanowiły zaspokojenie wszelkich roszczeń w stosunku do zakładu pracy. Przepis ten został jednak uchylony z dniem 1 stycznia 1990 roku. Otworzyło to możliwość dochodzenia odszkodowań z tytułu wypadków przy pracy oraz chorób zawodowych także na podstawie prawa cywilnego, przy zastosowaniu przepisów o odpowiedzialności z tytułu czynów niedozwolonych, a zwłaszcza art. 415, 416, 417, 430, 435 i 436 k.c. Obecnie obowiązująca ustawa z 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych przewiduje stałą wysokość jednorazowego odszkodowania dla pracownika, który doznał uszczerbku na zdrowiu. Wynosi ono 20 proc. przeciętnego wynagrodzenia za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Jeżeli pracownik uważa, że kwota ta nie pokrywa kosztów jego leczenia, musi wystąpić z powództwem do sądu pracy. Powinien jednak liczyć się z tym, że jako powód będzie musiał udowodnić przed sądem nie tylko wysokość szkody, ale również winę pracodawcy oraz związek przyczynowy. Podczas gdy świadczenia z ubezpieczenia społecznego wypłacane są niejako automatycznie po tym, jak lekarze stwierdzą uszczerbek na zdrowiu - w postępowaniu sądowym ciężar udowodnienia roszczenia spoczywa na pracowniku. Pracownik nie powinien mieć trudności z wykazaniem winy pracodawcy, jeżeli to na nim spoczywał obowiązek dbałości o stan techniczny samochodu.