W jakim terminie pracownik powinien zgłosić swoją gotowość do pracy
Waldemar C. wniósł odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę. Sąd rejonowy oddalił jego żądanie o przywrócenie do pracy i w to miejsce orzekł odszkodowanie. Pracownik wniósł apelację. Sąd okręgowy zmienił wyrok i uznał roszczenie pracownika. Waldemar C. w siedmiodniowym terminie zgłosił gotowość do podjęcia pracy. Pracodawca nie dopuścił go do pracy. Swoją decyzję uzasadnił tym, że nie jest w stanie wykonać wyroku sądu, gdyż pracownik jest zatrudniony u innego pracodawcy, a ponadto że orzeczenie nie jest prawomocne. Czy pracodawca mógł tak postąpić?
Pracodawca nie miał racji, ponieważ ustawodawca w art. 48 k.p. przewidział, że pracownik może przed przywróceniem do pracy zatrudnić się u innego pracodawcy. O ile praca u innych pracodawców nie będzie kolidować z pracą, do której pracownik zamierza wrócić, o tyle nie ma prawnych przeszkód, żeby pracować w kilku zakładach pracy. Ponadto zwrócić należy uwagę, iż z orzecznictwa wynika (por. np. wyrok SN z 2 września 2003 r., I PK 345/02, OSNP 2004/18/308 oraz z 11 stycznia 2006 r., II PK 111/05, OSNP 2006/23-24/347), że charakterystycznymi cechami gotowości pracownika do wykonywania pracy w kontekście art. 81 par. 1 k.p. są zamiar wykonywania pracy, faktyczna zdolność do świadczenia pracy, uzewnętrznienie gotowości do wykonywania pracy, pozostawanie w dyspozycji pracodawcy. Przez pozostawanie w dyspozycji pracodawcy należy rozumieć stan, w którym pracownik może niezwłocznie, na wezwanie pracodawcy podjąć tę pracę. Pracownik pozostający w dyspozycji pracodawcy oczekuje na możliwość podjęcia pracy na terenie zakładu pracy lub w innym miejscu wskazanym przez pracodawcę, ewentualnie w miejscu wskazanym przez siebie i podanym pracodawcy (por. wyrok SN z 2 września 2003 r., I PK 345/02, OSNP 2004/18/308).
W omawianym przypadku pracownik wyraził zamiar powrotu do pracy, co w odpowiedni sposób zakomunikował pracodawcy, ale nie został wpuszczony na teren zakładu pracy. Uznać należy, że skoro stawił się do pracy, to miał faktyczną zdolność do jej wykonywania i był w dyspozycji pracodawcy. Za okres niewykonywania pracy z wyłącznej przyczyny leżącej po stronie pracodawcy pracownikowi przysługuje prawo do wynagrodzenia.
Niezależnie od powyższego należy także zauważyć, że zgodnie z treścią art. 388 par. 1 k.p.c. wyrok sądu II instancji jest natychmiast wykonalny. Termin przewidziany w art. 48 par. 1 k.p., tj. w którym pracownik powinien zgłosić gotowość do pracy, należy zatem liczyć od daty tego wyroku.
@RY1@i02/2010/039/i02.2010.039.168.011b.101.jpg@RY2@
Krzysztof Chyba, ekspert z zakresu prawa pracy
ekspert z zakresu prawa pracy
Art. 48, art. 81 par. 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu