Czy pracodawca zastąpi komornika

Czytelnik jest przedsiębiorcą. Była żona jego pracownika żąda od przedsiębiorcy, żeby wypłacał jej alimenty na dziecko należne od jej męża. Wcześniej te sprawy załatwiał komornik. Czytelnik pyta, czy może jej wypłacać alimenty, potrącając je z pensji pracownika?

Pracodawca osoby zobowiązanej do płacenia alimentów nie tylko może, ale niekiedy wręcz musi wypłacać świadczenie alimentacyjne na żądanie osoby uprawnionej do jego otrzymywania. Kwestie te reguluje art. 88 kodeksu pracy. Przewidziana w tym przepisie procedura ma oszczędzić czas i pieniądze na dochodzenie świadczeń wobec opornych do dobrowolnego płacenia alimentów. Zainteresowani mają wybór - albo skierować sprawę do komornika (gdy zobowiązany do płacenia alimentów nie pracuje, to w zasadzie nie ma innego wyjścia), albo udać się do pracodawcy.

Obowiązek potrącenia alimentów powstanie, jeśli pracodawca dostanie wniosek wierzyciela (w tym przypadku będzie to była żona jego pracownika) z dołączonym do niego tytułem wykonawczym. Tytułem wykonawczym będzie z reguły prawomocne orzeczenie sądowe przyznające alimenty od byłego męża. Co istotne, pracodawca może jednocześnie potrącać odpowiednie kwoty alimentów na rzecz kilku osób, o ile comiesięczna kwota nie przekracza limitu 3/5 wynagrodzenia pracownika alimenciarza. Pracodawca musi zawiadomić pracownika na piśmie o dokonanym zajęciu wynagrodzenia, podać, kto jest wierzycielem, wskazać tytuł wykonawczy, wysokość dochodzonej wierzytelności i kwotę, którą przekaże uprawnionemu.

Pracodawca nie zawsze jednak wyręczy komornika. Nie wolno mu tego robić, jeśli świadczenia miałyby być potrącane na rzecz kilku wierzycieli, a łączna suma do zabrania nie wystarcza na pełne pokrycie wszystkich należności alimentacyjnych. Drugi przypadek, kiedy pracodawca nie może potrącać alimentów, to gdy wynagrodzenie za pracę zostało zajęte w trybie egzekucji sądowej lub administracyjnej.

Możliwość potrącania przez pracodawcę dotyczy zresztą nie tylko samych alimentów, ale też świadczeń o podobnym charakterze należnych od pracownika (np. rent z tytułu utraty zdolności zarobkowej lub śmierci żywiciela, świadczeń wypłacanych na podstawie umowy renty lub zamiany dożywocia na rentę).

Michał Kosiarski

prawnik

Ustawa z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r., nr 21, poz. 94 z późn. zm.).