Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo

Kiedy jest dopuszczalne zwolnienie pracownika

29 września 2011

@RY1@i02/2011/189/i02.2011.189.209.004b.001.jpg@RY2@

Leszek Jaworski, ekspert z zakresu prawa pracy

Pracodawca wręczył pracownicy - podczas wykonywania obowiązków - wypowiedzenie umowy o pracę. Tego samego dnia udała się ona do lekarza. Dostała zwolnienie lekarskie obejmujące dzień, w którym wręczono jej wypowiedzenie. Pracownica ma zamiar wystąpić do sądu o przywrócenie do pracy w związku z naruszeniem przez pracodawcę zakazu zwolnienia pracownika w trakcie choroby. Czy pracodawca mógł jej wypowiedzieć umowę?

Pracodawca mógł wypowiedzieć pracownicy umowę o pracę w czasie wykonywania jej obowiązków nawet, jeżeli tego dnia była ona chora. Z treści art. 41 k.p. wynika, że pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę w czasie urlopu pracownika, a także w czasie innej usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy. Jest to przepis szczególny, ustanawiający ochronę przed dokonaniem pracownikowi wypowiedzenia umowy o pracę. Warunkiem tej ochrony jest nieobecność pracownika w pracy spowodowana urlopem lub np. chorobą. Jednoznacznie zakazuje on dokonywania wypowiedzenia umowy o pracę w czasie nieobecności pracownika w pracy, a nie w czasie istnienia przyczyny usprawiedliwiającej tę nieobecność. Niezdolność do pracy z powodu choroby jest przyczyną usprawiedliwiającą nieobecność pracownika w pracy. Sama jednak niezdolność do pracy nie oznacza nieobecności w pracy.

W uchwale z 11 marca 1993 r. (I PZP 68/92, OSNC 1993/9/140) Sąd Najwyższy stwierdził, że wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi, który świadczył pracę, a następnie wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby, nie narusza art. 41 k.p.

Sąd Najwyższy zauważył, że wypowiedzenie umowy o pracę dokonane w czasie obecności pracownika w pracy jest skuteczne i nie może być podważone przez ochronę stosunku pracy wynikającą z art. 41 k.p. O bezskuteczności takiego wypowiedzenia decyduje wyłącznie nieobecność pracownika w pracy. Natomiast przez obecność w pracy - wg Sądu Najwyższego - należy rozumieć stawienie się pracownika do pracy i świadczenie pracy, a więc wykonywanie obowiązków wynikających z umowy o pracę lub też gotowość do jej wykonywania.

Art. 41 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.