Kiedy pracownik odpowiada za powierzone mienie
Pracuję w firmie transportowej jako kierowca. Ze względu na przewóz towarów do jednego z krajów Europy Wschodniej przełożony zabronił mi parkowania pojazdu w miejscu niestrzeżonym. Jednak w trakcie podróży pozostawiłem pojazd na parkingu przed supermarketem. Po powrocie okazało się, że samochód został skradziony. W moim przekonaniu kradzież powstała z przyczyn niezależnych ode mnie. Czy pracodawca może pociągnąć mnie do odpowiedzialności materialnej za zaistniałe zdarzenie?
ekspert z zakresu prawa pracy
W opisywanej sytuacji pracownik nie może uwolnić się od odpowiedzialności za powierzone mienie. Nieuzasadnione jest zastosowanie przez pracownika art. 124 par. 3 k.p., który w jego opinii uwalnia go od odpowiedzialność za powierzone mienie, jeżeli wykaże lub uprawdopodobni, że szkoda powstała na skutek zdarzeń od niego niezależnych. W tym konkretnym przypadku kradzieży auta przez nieustalonego sprawcę nie można uznać za okoliczność niezależną od pracownika.
Przyczyny niezależne od pracownika, o których mowa w art. 124 par. 3 k.p., to takie przyczyny, którym pracownik nie mógł zapobiec nawet przy dołożeniu należytej staranności przy wykonywaniu pracy - nie każda kradzież jest przyczyną szkody niezależną od pracownika. W wyrokach Sądu Najwyższego z 14 maja 1998 r. (I PKN 129/98, OSNAPiUS 1999/14/358) oraz z 9 maja 2000 r., (I PKN 621/99, OSNAPiUS 2001/20/612) wskazano, że kradzież powierzonego mienia jest, co do zasady, okolicznością od pracownika niezależną, nie znaczy to jednak, że w takich przypadkach nie ponosi on odpowiedzialności za szkodę w ogóle. Dla ustalenia obowiązku odszkodowawczego istotne jest, czy i w jakim zakresie powstanie szkody - kradzież mienia - było przez pracownika zawinione.
Jeżeli do kradzieży doszło w rezultacie przyczynienia się pracownika do powstania szkody, w szczególności gdy pracownik nie zachowuje elementarnej staranności w pieczy nad powierzonym mu mieniem, nie można przyjąć, że kradzież dokonana przez osoby trzecie była główną przyczyną powstania szkody, skoro postępowanie podwładnego umożliwiło lub co najmniej ułatwiło kradzież.
Pracownik zatem ponosi odpowiedzialność za szkodę w mieniu powierzonym wskutek kradzieży przez nieznanych sprawców w takim zakresie, w jakim można mu zarzucić niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązku pieczy.
W przypadku kradzieży powierzonego mienia sprawcą szkody jest osoba, która dokonała zaboru mienia, a między powstałą szkodą a zachowaniem tej osoby zachodzi związek przyczynowy. Nie oznacza to jednak, że podwładny nie może być nigdy uznany za sprawcę powstałej szkody. Sprawstwo pracownika polega bowiem na zaniechaniu działań przewidzianych przez pracodawcę jako środek zabezpieczający przed kradzieżą, mianowicie nieprzestrzeganiu nakazu parkowania na parkingu strzeżonym (wyrok Sądu Najwyższego z 9 lutego 1999 r., I PKN 566/98, OSNAPiUS 2000/6/226).
Art. 124 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu