Czy powrót pracownika po chorobie do pracy zawsze uniemożliwia jego zwolnienie

Pracodawca może w takiej sytuacji rozwiązać umowę o pracę. Jest to jednak jego uprawnienie, a zatem może, ale nie musi, z niego korzystać. Zgodnie z art. 53 k.p. pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia, jeżeli niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa dłużej niż 182 dni. Jednak rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia nie może nastąpić po stawieniu się pracownika do pracy, w związku z ustaniem przyczyny nieobecności.

Zakaz rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia po stawieniu się pracownika do pracy w związku z ustaniem przyczyny nieobecności (art. 53 par. 3 k.p.) nie ma zastosowania, jeżeli pracownik jest nadal niezdolny do pracy wskutek choroby, a do pracy zgłasza się w celu przerwania biegu okresu uprawniającego pracodawcę do rozwiązania umowy (wyrok Sądu Najwyższego z 16 grudnia 1999 r., I PKN 415/99, OSNP 2001/10/342).

W wyroku z 18 kwietnia 2001 r. (I PKN 357/00, OSNP 2003/2/40) SN jednoznacznie wskazał, że odzyskanie przez pracownika zdolności do pracy, pozbawiające pracodawcę prawa do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 53 par. 3 k.p., musi dotyczyć pracy, co do której uprzednio orzeczono niezdolność jej wykonywania, a nie innej pracy, względnie tej samej - ale w innych warunkach. Wyrok został wydany w stosunku do osoby, którą po powrocie z choroby lekarz dopuścił do pracy w lekkich warunkach, zaś przed chorobą praca, jaką osoba ta wykonywała, była pracą w warunkach ciężkich.

W uzasadnieniu sąd doprecyzował, że to z treści powołanego wyżej przepisu wynika, iż uprawnienie do rozwiązania umowy bez wypowiedzenia ustaje, jeśli pracownik stawi się do pracy, będąc zdolnym do jej wykonywania w znaczeniu posiadania (odzyskania) rzeczywistej zdolności do pracy - tej, którą utracił z powodu choroby.

Odzyskanie zdolności do pracy musi dotyczyć pracy (stanowiska), w zakresie której uprzednio została orzeczona niezdolność do pracy, a nie zdolności do jakiejkolwiek innej pracy. Wynika to z brzmienia art. 53 par. 3 k.p., który odwołuje się wprost do przyczyny nieobecności w pracy; tą zaś jest niezdolność do pracy wskutek choroby odniesiona do pracy (stanowiska) wykonywanej przed zachorowaniem.

@RY1@i02/2012/008/i02.2012.008.21700040a.802.jpg@RY2@

Paweł Kisiel radca prawny, specjalista prawa pracy, Chałas i Wspólnicy Kancelaria Prawna

Paweł Kisiel

radca prawny, specjalista prawa pracy, Chałas i Wspólnicy Kancelaria Prawna

Podstawa prawna

Art. 53 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).