Nie zawsze jest obowiązek wydania nowego dokumentu

Niektóre warunki zatrudnienia, zawarte w pisemnej informacji przekazywanej pracownikom na podstawie art. 29 par. 3 k.p., zmieniają się wraz ze stażem pracownika. Dotyczy to w szczególności długości urlopu i okresu wypowiedzenia. Z 20 dni wolnego po 10 latach pracy (włączając w to - w określonym w przepisach wymiarze - czas edukacji) zrobi się 26, zaś okres wypowiedzenia angażu na czas nieokreślony będzie rósł od 2 tygodni do 3 miesięcy. Czytając kodeks pracy literalnie, rzeczywiście można byłoby dojść do wniosku, że w ciągu maksymalnie miesiąca po każdej takiej zmianie pracownikowi trzeba przekazywać uaktualnioną informację. Warto jednak zastanowić się nad celem takiego obowiązku. Przede wszystkim zmierza on do tego, aby podwładny miał świadomość warunków zatrudnienia, innych niż te zapisane w umowie o pracę. Po to informujemy członków załogi o liczbie dni urlopowych, porze nocnej czy długości okresów wypowiedzenia, aby wiedzieli, jakie mają uprawnienia. Oczywiście, warunki przedstawione w informacji mogą zmieniać się z biegiem czasu. W zakładzie, w którym nie ma regulaminu pracy, mogą zostać zmienione godziny pory nocnej czy też pracownik może zostać objęty postanowieniami układu zbiorowego. O takich modyfikacjach podwładnych trzeba jak najbardziej poinformować w sposób opisany w art. 29 par. 3² k.p. W mojej ocenie inaczej będzie w przypadku warunków angażu, które przekształcają się z mocy prawa, niezależnie od woli stron stosunku pracy. Będą to długość okresu wypowiedzenia oraz wymiar urlopu. Uważam, że zupełnie wystarczające jest, jeżeli w informacji znajdą się warunki aktualne na chwilę jej wydania wraz ze wskazaniem, kiedy i w jaki sposób ulegną modyfikacji w przyszłości. [przykład 1]