Powierzyć można mienie nienależące do pracodawcy

@RY1@i02/2013/016/i02.2013.016.18300080f.802.jpg@RY2@

Arkadiusz Sobczyk, radca prawny, Kancelaria Prawna Sobczyk i Współpracownicy

Powierzenie pracownikowi mienia z obowiązkiem zwrotu lub do wyliczenia się skutkuje tym, że - co do zasady - pracownik odpowiada za szkodę w nim powstałą w pełnej wysokości (pod warunkiem jego prawidłowego przekazania).

Artykuł 124 k.p. wymienia przykładowo kategorie mienia, które mogą zostać powierzone pracownikowi z obowiązkiem zwrotu lub do wyliczenia (pieniądze, kosztowności, papiery wartościowe, narzędzia, środki ochrony indywidualnej, odzież i obuwie robocze). Nie jest to katalog zamknięty, co oznacza, że można przekazać także inne niż wymienione składniki majątku. Zastosowanie wskazanych w tym przepisie reguł odpowiedzialności nie jest warunkowane tym, czy przekazane pracownikowi mienie stanowiło własność zatrudniającego go pracodawcy, czy też osób trzecich. W opinii Sądu Najwyższego nie ma racjonalnych przesłanek do twierdzenia, że pracodawca może powierzyć pracownikowi tylko należącą do niego własność. Pozostawałoby to w sprzeczności z działalnością wielu firm, których funkcjonowanie opiera się na dysponowaniu mieniem osób trzecich, np. punktów usługowych czy komisów. Przy objęciu pracownika odpowiedzialnością za powierzony majątek nie jest istotne to, czyją własność on stanowił, lecz czy został powierzony pracownikowi przez pracodawcę w sposób odpowiadający treści art. 124 (por. uchwała SN z 2 grudnia 1987 r., III PZP 54/87, OSNCP 1989 nr 9, poz. 132).

Ujawnienie braku w przekazanym zatrudnionemu mieniu osób trzecich nie oznacza jednak wyrządzenia szkody pracodawcy, który w tym momencie nie poniósł jeszcze uszczerbku majątkowego. Pracodawca dozna szkody dopiero po zapłaceniu osobom trzecim odszkodowania. Dopiero wtedy może żądać jej naprawienia przez pracownika. Roszczenie takie ma charakter regresowy (por. wyr. SN z 19 kwietnia 2010 r., II PK 307/09, OSNP 2011 nr 19-20, poz. 251).

not. LG