Czy przywrócony do pracy nabywa prawo do urlopu za okres pozostawania bez pracy

Po niedawnym orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości UE z 12 października 2023 r., YQ/Ředitelství silnic a dálnic ČR, sygn. C-57/22, w przestrzeni medialnej są formułowane przypuszczenia, że pracownicy zatrudnieni w Polsce mogliby formułować np. dodatkowe roszczenia urlopowe, w sytuacji gdy niezgodnie z polskim prawem pracy zostali zwolnieni, a następnie przywróceni do pracy, albo że mogliby wysuwać roszczenia dotyczące wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, w sytuacji gdyby po ich przywróceniu doszło do kolejnego rozwiązania stosunku pracy (ekwiwalent za okres od dnia zwolnienia do dnia przywrócenia do pracy). Mimo że w świetle orzecznictwa TSUE nie można wykluczyć, że w przyszłości dojdzie w omawianym zakresie do zmiany linii orzeczniczej w Polsce, to w mojej ocenie na tym etapie warto podchodzić z ostrożnością do formułowania tego typu automatycznych analogii.

Jako pytanie prejudycjalne

We wspomnianym wyroku TSUE uznał za niezgodne z prawem europejskim orzecznictwo, w świetle którego pracownikowi zwolnionemu niezgodnie z prawem, a następnie przywróconemu do pracy wskutek stwierdzenia nieważności jego zwolnienia na mocy orzeczenia sądu, nie przysługuje prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego. Tu należy dodać, że chodziło o prawo do urlopu za okres od dnia zwolnienia do dnia przywrócenia do pracy z uwagi na to, że podczas tego okresu pracownik nie świadczył rzeczywiście pracy na rzecz pracodawcy, jako że pracodawca ten mu jej nie powierzył, a zgodnie z prawem czeskim pracownikowi temu przysługiwał już ekwiwalent za wynagrodzenie we wspomnianym okresie.