Pracownik na zwolnieniu nie otrzyma dodatku wyrównawczego

Przed dylematem, czy zawiesić wypłatę dodatku wyrównawczego, czy też go wypłacać, stanęła ostatnio jedna z firm. Wręczyła ona pracownicy wypowiedzenie zmieniające z przyczyn dotyczących pracodawcy, jednocześnie przyznając jej ustawowy dodatek wyrównawczy na podstawie art. 10 ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (dalej: ustawa o zwolnieniach grupowych). Zgodnie z nim, jeżeli wypowiedzenie warunków pracy i płacy powoduje obniżenie wynagrodzenia, pracownikom przez okres nieprzekraczający sześciu miesięcy przysługuje dodatek wyrównawczy, który jest obliczany według zasad wynikających z kodeksu pracy (dalej k.p.). Całe zdarzenie miało jednak miejsce w okresie ochronnym z uwagi na korzystanie przez pracownicę z obniżonego wymiaru czasu na podstawie art. 1867 par. 1 k.p. W czasie wręczania wypowiedzenia zmieniającego pracownica była w ciąży i przebywała na zwolnieniu lekarskim. Tym samym w jej przypadku podstawa wymiaru zasiłku była taka jak sprzed wypowiedzenia zmieniającego. Okres sześciu miesięcy przysługujący na wypłatę dodatku wyrównawczego pokrywał się więc de facto z okresem jej nieobecności. U pracodawcy pojawiły się wątpliwości co do tego, czy powinien wypłacić dodatek wyrównawczy. A może powinien go zawiesić do czasu powrotu pracownicy ze zwolnienia ciążowego, czyli zacząć jego wypłacanie po jej powrocie do pracy?

Świadczenie kompensacyjne

Zdaniem prawników co do zasady pracodawca ma obowiązek wypłacania dodatku wyrównawczego. Jednak opisana sytuacja jest wyjątkowa. Jak podkreślają, dodatek wyrównawczy nie może odnosić się jednak do innego świadczenia niż wynagrodzenie za pracę. Co więcej, według nich nie ma też mowy o zawieszeniu wypłaty świadczenia do czasu powrotu pracownicy do pracy ze zwolnienia. - Dodatek wyrównawczy ma za zadanie wyrównywać różnicę między dotychczasowym wynagrodzeniem a wynagrodzeniem przysługującym po powierzeniu nowej pracy. Jest zatem świadczeniem o charakterze kompensacyjnym, które nierozerwalnie jest związane z wynagrodzeniem. Warunkiem otrzymywania dodatku wyrównawczego jest wykonywanie pracy zawodowej i otrzymywanie za nią wynagrodzenia. Dlatego pobieranie zasiłku chorobowego wyklucza możliwość otrzymywania dodatku wyrównawczego. Pracodawca nie ma zatem obowiązku wypłacania dodatku wyrównawczego pracownicy, która przebywa na zwolnieniu lekarskim i pobiera w tym okresie zasiłek chorobowy, a prawo do dodatku wyrównawczego nabyła ze względu na ochronę stosunku pracy - informuje Magdalena Zwolińska, partner NGL Wiater. I dodaje, że obowiązujące przepisy nie przewidują też możliwości zawieszenia prawa do dodatku wyrównawczego. Zawieszenie prawa do dodatku wyrównawczego pozostawałoby niezgodne z naturą tego świadczenia. Dodatek ten po zmianie warunków zatrudnienia ma pomóc pracownikowi przystosować się do nowej sytuacji. Podobnie uważają inni prawnicy. Wśród nich jest Katarzyna Dobkowska, partner w Raczkowski/IUS Laboris/Global HR Lawyers, która powołuje się na wyrok Sądu Najwyższego z 6 stycznia 1995 r., sygn. akt I PRN 118/94. Zgodnie z nim dodatek wyrównawczy nie może dotyczyć innego świadczenia niż wynagrodzenie za pracę, skoro przepis ten wyraźnie wskazuje na prawo do tego dodatku w sytuacji obniżenia wynagrodzenia. A zatem, jak tłumaczy, jeżeli pracownik w okresie, w którym jest uprawniony do dodatku wyrównawczego, przebywał na zwolnieniu lekarskim i otrzymywał zasiłek chorobowy, a nie wynagrodzenie za pracę, to dodatek wyrównawczy mu nie przysługuje. Nie ma podstaw, aby wypłata tego dodatku uległa swoistemu zawieszeniu i by obowiązek jego wypłaty został wydłużony na okres przekraczający sześć miesięcy, licząc od dnia wejścia w życie nowych warunków pracy i płacy. - Wspomniany wyrok SN dotyczy wprawdzie dodatku wyrównawczego w rozumieniu art. 178 kodeksu pracy, który jest wypłacany kobiecie w ciąży zatrudnionej przy pracach wzbronionych i przeniesionej do innej pracy, ale wyrażone w nim stanowisko ma, moim zdaniem, pełne zastosowanie do sytuacji, o której mowa w art. 10 ust. 4 ustawy o zwolnieniach grupowych. Przemawiają za tym nie tylko ta sama natura i cel dodatku wyrównawczego w obu regulacjach, ale także bardzo podobne sformułowanie obu przepisów - dodaje Katarzyna Dobkowska.