Długotrwale chorującego pracownika nie można wysłać na urlop przed rozwiązaniem umowy o pracę

Jeżeli mimo wyczerpania prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego pracownik jest nadal niezdolny do pracy, to pracodawca może rozwiązać z nim umowy o pracę bez wypowiedzenia. W okresie niezdolności do pracy pracodawca nie może mu jednak udzielić urlopu wypoczynkowego. W sytuacji gdy niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową, pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia, jeżeli niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze trzy miesiące (art. 53 par. 1 pkt 1 lit. b k.p.). Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia nie może nastąpić po stawieniu się pracownika do pracy w związku z ustaniem przyczyny nieobecności.

Przedłużająca się nieobecność

W piśmiennictwie wskazuje się, że prawo pracy stwarza pracodawcy możliwość rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia nie tylko w przypadkach zawinionych przez pracownika, lecz także w razie jego przedłużającej się usprawiedliwionej nieobecności. W okresie tej nieobecności pracownik jest objęty zakazem wypowiedzenia umowy o pracę z mocy art. 41 k.p. Po upływie jednak okresu, w którym pracownik korzysta z tej ochrony, po stronie pracodawcy powstaje prawo natychmiastowego rozwiązania umowy o pracę. Pracodawca nie może bowiem w nieskończoność utrzymywać z takim pracownikiem stosunku pracy, lecz musi być uprawniony do zwolnienia miejsca pracy, potrzebnego do zatrudnienia innego pracownika. Niezwłoczne rozwiązanie umowy o pracę z pracownikiem z przyczyn przez niego niezawinionych jest – tak samo jak zwolnienie z winy pracownika – prawem pracodawcy (a więc nie musi on z niego korzystać). Artykuł 53 par. 1 pkt 1 lit. b k.p. nie pozwala na rozwiązanie stosunku pracy, gdy nie upłynął jeszcze łączny okres pobierania w czasie niezdolności do pracy wynagrodzenia i zasiłku chorobowego oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze trzy miesiące. Regulacja jest jasna i obowiązuje również wtedy, gdy opóźnia się pozytywne rozpoznanie wniosku o zasiłek chorobowy albo o świadczenie rehabilitacyjne (L. Florek, T. Zieliński [w:] Kodeks pracy. Komentarz, Lex 2017/el).