Długość okresu rozliczeniowego wpływa na sposób planowania pracy
Pracodawcy mogą tworzyć harmonogramy na okresy krótsze niż cały okres rozliczeniowy, pod warunkiem że obejmują co najmniej jeden miesiąc. Dlatego w praktyce najczęściej stosują miesięczne grafiki. Są one jednak prawidłowe, gdy zachowują normy czasu pracy, zapewniają minimalne odpoczynki oraz są zgodne z regulaminem pracy lub innymi aktami wewnętrznymi obowiązującymi w zakładzie.
Stworzenie prawidłowego grafiku musi łączyć w sobie potrzeby pracodawcy związane z zapewnieniem możliwości świadczenia pracy odpowiadające zapotrzebowaniu na nią, z wymogami stawianymi przez przepisy dotyczące czasu pracy (zarówno regulacje powszechnie obowiązujące, jak i wewnętrzne). [ramka]
- Konieczność zgodności grafiku z regulaminem pracy lub obwieszczeniem o czasie pracy, co oznacza, że harmonogram pracownika musi mieścić się w granicach wyznaczonych w tych aktach (np. jeśli regulamin przewiduje pracę od poniedziałku do piątku, nie można zaplanować pracy na sobotę).
- Obowiązek tworzenia harmonogramów na okres co najmniej jednego miesiąca, z wyjątkiem sytuacji przewidzianych w odrębnych ustawach (m.in. o czasie pracy kierowców oraz o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej).
- Dopuszczalność zaplanowania w grafiku obejmującym cały okres rozliczeniowy liczby godzin nieprzekraczającej wymiaru czasu pracy obowiązującego w tym okresie, a także konieczność zapewnienia minimalnej liczby dni wolnych przypadających na dany okres rozliczeniowy.
- Obowiązek zapewnienia zgodności wymiaru czasu pracy oraz liczby dni wolnych łącznie w całym okresie rozliczeniowym, jeśli rozkłady czasu pracy sporządza się na okresy krótsze niż okres rozliczeniowy (np. przy trzymiesięcznym okresie rozliczeniowym i miesięcznych grafikach).
- Wskazanie dni pracy oraz godzin rozpoczynania i kończenia pracy, zarówno poprzez zapis „od … do …”, jak i oznaczenie zmian (np. I zmiana, II zmiana), jeżeli wewnętrzne przepisy jasno określają przypisane im stałe przedziały godzinowe.
- Konieczność zgodności planowanej liczby godzin dobowych z systemem czasu pracy – w systemie równoważnym nie można planować więcej niż 12 godzin w dobie.
- Możliwość rozpoczęcia pracy przed upływem 24 godzin od startu poprzedniej zmiany istnieje wyłącznie wtedy, gdy stosowane są wprowadzone zgodnie z procedurą ruchome (zmienne) rozkłady czasu pracy.
- Brak obowiązku uwzględniania w grafiku przerw z prawa pracy (np. śniadaniowej), z wyjątkiem tej, która wynika ze stosowania systemu przerywanego czasu pracy – nie może on bowiem być łączony z równoważnym, poza przypadkami dotyczącymi kierowców i pracowników instytucji kultury.
- Konieczność respektowania minimalnych odpoczynków dobowych i tygodniowych przy planowaniu godzin pracy.
- Obowiązek równoczesnego wskazywania w grafiku dni wolnych, udzielanych w zamian za pracę w niedziele i dni ustawowo wolne, wraz z oznaczeniem, za które konkretne dni wolne są one przyznawane.
- Zapewnienie, aby co najmniej jedna niedziela w każdym czterotygodniowym okresie była dniem wolnym od pracy (z wyłączeniem pracowników instytucji kultury).
- Prawidłowe oznaczenie dni wolnych w harmonogramie, z rozróżnieniem ich rodzaju (np. „wolne za niedzielę”, „wolne za święto”, „wolne z tytułu przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy”, „wolne harmonogramowo”), przy stosowaniu ustalonych skrótów. ©℗
Istotne znaczenie ma oparcie rozkładów czasu pracy na aktach obowiązujących u pracodawcy, tj. układzie zbiorowym pracy, regulaminie pracy lub obwieszczeniu o czasie pracy – które określają zarówno dopuszczalne przedziały czasowe planowania pracy, jak i zasady konstruowania rozkładów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.