Do stażu pracy wlicza się okres poprzedniego niezakończonego zatrudnienia
Prawo do urlopu wypoczynkowego i wymiar tego urlopu zależą od okresu zatrudnienia pracownika. Do tego okresu wlicza się okresy poprzedniej pracy, bez względu na przerwy w zatrudnieniu oraz sposób ustania stosunku pracy. Tak więc okres zatrudnienia, od którego zależy prawo i wymiar urlopu wypoczynkowego, ma charakter ogólnego i bezwarunkowego stażu pracy, stanowiącego sumę wszystkich okresów zatrudnienia.
Wprawdzie obowiązuje ogólna zasada, że do okresu zatrudnienia wpływającego na wymiar urlopu wypoczynkowego wlicza się poprzednie zakończone okresy, jednak od zasady tej jest jeden wyjątek, stosowany w przypadku jednoczesnego, równoległego pozostawania w dwóch lub w większej liczbie stosunków pracy. W takiej sytuacji do okresu zatrudnienia warunkującego prawo i wymiar urlopu wypoczynkowego wlicza się także okres poprzedniego niezakończonego zatrudnienia w części przypadającej przed nawiązaniem drugiej lub kolejnej umowy o pracę. W rezultacie nie dochodzi do zróżnicowania uprawnień urlopowych u pracodawców, u których pracownik jest jednocześnie zatrudniony.
Podstawą do zaliczenia poprzedniego niezakończonego zatrudnienia może być oświadczenie pracownika o okresie jego pracy u drugiego pracodawcy lub wydane przez tego pracodawcę zaświadczenie o pozostawaniu w równoległym zatrudnieniu z określeniem czasu jego trwania. Oznacza to, że w interesie pracownika leży udokumentowanie dotychczasowego zatrudnienia, ponieważ pracownik będzie miał korzystniejsze uprawnienia urlopowe i taką samą liczbę dni urlopu w skali roku jak u drugiego pracodawcy, czyli 20 dni - jeżeli jest zatrudniony krócej niż 10 lat, lub 26 dni - jeżeli jest zatrudniony co najmniej 10 lat.
Zwykle w dodatkowym miejscu pracy pracownik jest zatrudniany w niepełnym wymiarze czasu pracy. Jednak wymiar dodatkowego zatrudnienia nie ma wpływu ani na prawo do urlopu, ani na wymiar przysługującego pracownikowi urlopu wypoczynkowego (20 czy 26 dni) choć oczywiście faktyczny wymiar urlopu osoby zatrudnionej w niepełnym wymiarze czasu pracy a więc to z ilu dni urlopu będzie ona mogła skorzystać ustala się proporcjonalnie do jej wymiaru czasu pracy.
W stosunku do pracownika zatrudnionego równolegle jednocześnie u różnych pracodawców nie stosuje się odrębnych procedur związanych z udzielaniem mu urlopu wypoczynkowego. Należy m.in. uwzględniać takiego pracownika w planie urlopów, a na jego wniosek urlop może być podzielony na części.
Na wniosek pracownika, umotywowany ważnymi przyczynami, możliwe jest również przesunięcie terminu urlopu. Jeżeli pracownik nie może rozpocząć urlopu wypoczynkowego w ustalonym terminie z przyczyn usprawiedliwiających nieobecność w pracy, pracodawca przesuwa urlop na termin późniejszy. Także część urlopu wypoczynkowego niewykorzystaną z powodu:
● urlopu macierzyńskiego,
● czasowej niezdolności do pracy wskutek choroby,
● odosobnienia w związku z chorobą zakaźną,
● odbywania ćwiczeń wojskowych albo przeszkolenia wojskowego przez czas do trzech miesięcy
pracodawca udziela w terminie późniejszym.
Oczywiście, chcąc skorzystać z urlopu wypoczynkowego u każdego z pracodawców, pracownik powinien złożyć wniosek o jego udzielenie osobno każdemu z nich. Złożenie wniosku o urlop tylko jednemu pracodawcy powoduje, że tylko ten pracodawca udzieli urlopu, to zaś oznacza, że w trakcie korzystania z urlopu u jednego pracodawcy, pracownik będzie musiał świadczyć pracę u drugiego.
Dariusz T. jest jednocześnie zatrudniony przez dwóch pracodawców i u żadnego z nich nie wykorzystał urlopu wypoczynkowego przysługującego mu za 2008 r. Obowiązkiem pracodawcy jest udzielenie pracownikowi urlopu w roku kalendarzowym, w którym nabył do niego prawo. Ta zasada obowiązuje także w stosunku do pracowników świadczących pracę u dwóch lub więcej pracodawców. Jeżeli pracownik nie wykorzystał urlopu wypoczynkowego przysługującego za dany rok kalendarzowy, to pracodawca, u którego powstała zaległość, powinien udzielić zaległego urlopu najpóźniej do 31 marca następnego roku kalendarzowego. Jednak nieudzielenie zaległego urlopu do końca pierwszego kwartału następnego roku nie powoduje, że pracownik automatycznie traci do niego prawo. Prawo do zaległego urlopu wypoczynkowego pracownik zatrudniony jednocześnie u dwóch pracodawców traci na skutek przedawnienia, ale dopiero z upływem trzech lat od dnia, w którym roszczenie o urlop stało się wymagalne.
Podstawa prawna
●
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.