Utworzenie ZFŚS jest jednym z obowiązków dyrektora jednostki oświatowej

Bez względu na liczbę zatrudnionych pracowników obowiązek tworzenia zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (dalej: ZFŚS) mają jednostki sektora finansów publicznych. Należą także do nich szkoły i placówki objęte systemem oświaty. Jednak w tych jednostkach oświatowych ZFŚS tworzony jest na zasadach szczególnych, wynikających z ustawy z 26 stycznia 1982 r. - Karta nauczyciela (dalej: Karta nauczyciela), a jedynie w sprawach w niej nieuregulowanych mają zastosowanie przepisy ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (dalej: ustawa o ZFŚS). Artykuł 53 Karty nauczyciela zawiera szczegółowe regulacje dotyczące ZFŚS tworzonego w szkole. Związane są one przede wszystkim z dokonywaniem odpisów na fundusz dla nauczycieli i byłych nauczycieli - emerytów i rencistów - wypłacaniem nauczycielom świadczenia urlopowego, zasadami korzystania z ZFŚS przez nauczycieli będących emerytami lub rencistami w przypadku likwidacji szkoły, w której dotychczas korzystali oni ze świadczeń socjalnych.

ZFŚS tworzy się dla nauczycieli, pracowników administracji i obsługi oraz emerytów i rencistów placówki, która administrowana jest przez dyrektora szkoły.

Zasady dokonywania odpisu na tworzony w szkole ZFŚS zawarte są w przepisach Karty nauczyciela (określa zasady dokonywania odpisów na ZFŚS dla nauczycieli - oraz byłych nauczycieli - emerytów i rencistów oraz nauczycieli pobierających nauczycielskie świadczenie kompensacyjne), a także ustawy o ZFŚS (określa zasady dokonywania odpisu na ZFŚS dla pracowników szkoły niebędących nauczycielami). Odpisy na ZFŚS dokonywane są w szkole na: nauczycieli, byłych nauczycieli - emerytów i rencistów - oraz pobierających nauczycielskie świadczenie kompensacyjne, pracowników szkoły niebędących nauczycielami - aktualnie zatrudnionych oraz byłych pracowników - emerytów i rencistów. Te odpisy stanowią jeden fundusz w szkole. Przepisy wskazują też, jak należy postąpić w przypadku likwidacji szkoły.

Kategorie świadczeń, definicję działalności socjalnej oraz obiektów służących tej działalności określa ustawa o ZFŚS. Zgodnie z generalną definicją ZFŚS tworzony jest w celu finansowania działalności socjalnej organizowanej na rzecz osób uprawnionych do korzystania z tego funduszu, na dofinansowanie zakładowych obiektów socjalnych oraz na tworzenie zakładowych żłobków, przedszkoli oraz innych form wychowania przedszkolnego (art. 1 ust. 1 ustawy o ZFŚS).

Definicję działalności socjalnej pracodawcy można znaleźć w ustawie o ZFŚS. Zgodnie z nią działalność socjalna to: usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego, udzielanie pomocy materialnej - rzeczowej lub finansowej - a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową,

Katalog ten jest zamknięty. Finansowane mogą być tylko te rodzaje działalności socjalnej. Czynności w nim niewymienione nie powinny być kwalifikowane. Jest to jedynie ogólny wykaz dopuszczalnych i możliwych do sfinansowania rodzajów wydatków z ZFŚS, szczegółowy powinien zostać dookreślony w regulaminie (ale zgodny z przepisami ustawy). Dodatkowe cele, na które są przeznaczane środki funduszu, muszą się mieścić w ramach pojęcia działalności socjalnej.

W szkole środki ZFŚS wydatkuje się na świadczenia urlopowe dla nauczycieli (zgodnie z art. 53, ust. 1a Karty nauczyciela) oraz mogą być one przeznaczone na finansowanie działalności socjalnej organizowanej na rzecz osób uprawnionych do korzystania z niego, tzn. m.in.:

● usług świadczonych przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku (wycieczki, obozy, zimowiska, kolonie itp.),

● działalności kulturalno-oświatowej (bilety do kina, teatru, galerii, na koncerty itp.),

● działalności sportowo-rekreacyjnej (karnety na pływalnię dla pracowników, bilety na imprezy sportowe, basen, siłownię itp.),

● opieki nad dziećmi w żłobkach, przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego,

● udzielania pomocy materialnej - rzeczowej lub finansowej (bony towarowe, paczki świąteczne dla dzieci, zapomogi itp.),

● udzielania zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.

Odmienne, niż przewiduje ustawa o ZFŚS, są uregulowane świadczenie urlopowe dla nauczycieli. Zasady wypłaty i wysokość świadczenia w sposób kompleksowy reguluje KN. Na temat świadczeń urlopowego dla nauczycieli warto przeczytać artykuły zamieszczone w serwisie kadry.gazetaprawna.pl: "Wypłata świadczeń dla nauczycieli nie zależy od spełnienia dodatkowych warunków", a także "Termin przekazania świadczeń urlopowych dla nauczycieli minął 31 sierpnia".

W szkole działa komisja socjalna jako ciało doradcze.

Do jej składu powołano osoby reprezentujące :

nauczycieli, pracowników administracji i obsługi.

Zasady funkcjonowania komisji socjalnej wpisano w regulaminie ZFŚS.

Fragment regulaminu

§ 4

1. Trzyosobową komisję socjalną będącą ciałem doradczym i pomocniczym w gospodarowaniu funduszem powołuje dyrektor szkoły po zaopiniowaniu przez radę pedagogiczną.

2. W skład komisji socjalnej wchodzą przedstawiciele nauczycieli, pracowników obsługi i administracji.

3. Komisja socjalna wybierana jest na 1 rok kalendarzowy.

4. Komisja socjalna dokonuje wstępnej kwalifikacji wniosków, decyzję o przyznaniu świadczeń podejmuje dyrektor.

5. Członkowie komisji składają pisemne zobowiązanie do przestrzegania tajemnicy w zakresie spraw i danych osobowych, do których mają dostęp w związku z pracą w komisji socjalnej.

6. Posiedzenia komisji są protokołowane. Protokół powinien zawierać datę posiedzenia, skład komisji na danym posiedzeniu, wyszczególnienie wstępnie zakwalifikowanych wniosków, podpisy członków komisji oraz związków zawodowych. Protokół przedkładany jest dyrektorowi szkoły w ciągu 3 dni od dnia posiedzenia.

7. W sytuacjach szczególnie trudnych, losowych dyrektor może doraźnie przyznawać świadczenia bez konsultacji i niezależnie od komisji, informując ją na najbliższym posiedzeniu o podjętych decyzjach.

Z powodu ścisłego katalogu zdefiniowanego w ustawie o ZFŚS nie wszystkie wydatki ponoszone na rzecz pracowników można zaliczyć do działalności socjalnej. Nie powinno się finansować jako działalności socjalnej m.in. następujących rodzajów wydatków na: profilaktyczne szczepienia ochronne, obchody jubileuszy zakładowych, świąt branżowych itp., podnoszenie kwalifikacji zawodowych pracowników, szkolenia, ubezpieczenia emerytalne i na życie, dojazdy pracowników do pracy, prowadzenie przyzakładowego żywienia zbiorowego (zakładowych stołówek, restauracji, barów itp.), utrzymanie przyzakładowej służby zdrowia, zakupu środków trwałych na własne potrzeby, zakup upominków okolicznościowych z okazji świąt, rocznic lub w związku z przejściem pracownika na emeryturę bądź rentę, produkty na przyjęcia lub organizowanie poczęstunków okazjonalnych dla pracowników bądź emerytów i rencistów, wypłaty świadczeń, których nie przewiduje regulamin, zakup materiałów biurowych i materiałów promocyjnych.

Wskazanie osób uprawnionych do korzystania z funduszu może być powtórzeniem katalogu uprawnionych z art. 2 pkt 5 ustawy o ZFŚS. Jest on następujący: pracownicy i ich rodziny, emeryci i renciści - byli pracownicy i ich rodziny, inne osoby, którym pracodawca przyznał w regulaminie prawo korzystania ze świadczeń socjalnych finansowanych z funduszu. Dlatego w szkole osobami uprawnionymi do korzystania ze świadczeń finansowanych z ZFŚS są:

● pracownicy szkoły - nauczyciele oraz pracownicy szkoły niebędący nauczycielami, bez względu na podstawę zatrudnienia czy wymiar czasu pracy,

● członkowie rodzin pracowników,

● emeryci i renciści - byli pracownicy zarówno nauczyciele, jak i pracownicy niebędący nauczycielami,

● inne osoby - którym prawo korzystania ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych zostało przyznane w regulaminie.

Pracodawca wskazać dodatkowo inną grupę(y) uprawnionych. Niedozwolone jest tylko zawężenie katalogu uprawnionych określonego ustawą. Przy ustalaniu kręgu osób uprawnionych pracodawca nie ma uprawnień do wyłączania z grona uprawnionych do korzystania ze świadczeń socjalnych osób wymienionych w ustawie o ZFŚS.

Ustalając w regulaminie ZFŚS krąg osób uprawnionych do korzystania z funduszu, należy po pierwsze określić definicję rodziny pracownika i byłego pracownika - emeryta - na potrzeby działalności socjalnej. Najczęściej spotykanym rozwiązaniem jest przyjęcie, że rodzina obejmuje współmałżonka i dzieci własne, przysposobione, przyjęte na wychowanie bądź adoptowane, pozostające na utrzymaniu rodziców (przyjmuje się tu jako granicę np. osiągnięcie określonego wieku i/lub pobieranie nauki w szkołach średnich i wyższych, przy czym granice te nie mają zastosowania w przypadku dzieci niepełnosprawnych fizycznie i umysłowo).

Osoba uprawniona z mocy ustawy o ZFŚS nie musi spełniać dodatkowych wymagań nakładanych w drodze regulaminu, aby rzeczywiście być osobą uprawnioną do starania się o świadczenia.

Nauczyciele, mimo otrzymania świadczenia urlopowego, uprawnieni są również do otrzymywania świadczeń z funduszu socjalnego na zasadach określonych w regulaminie obowiązującym w szkole lub placówce oświatowej. Zasady jego tworzenia są takie same jak dla pozostałych pracodawców. Nauczyciel musi tylko spełnić kryterium socjalne, to jest uzależniające przyznawanie ulgowych usług i świadczeń wyłącznie od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z funduszu. Pracodawca administrujący środkami ZFŚS nie może ich wydatkować niezgodnie z regulaminem zakładowej działalności socjalnej, którego postanowienia nie mogą być sprzeczne z zasadą przyznawania świadczeń według kryterium socjalnego.

Przyznawanie ulgowych usług i świadczeń oraz wysokość dopłat z ZFŚS uzależnia się od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z funduszu (art. 8 ust. 1 ustawy o ZFŚS). Przepisy ustawy ZFŚS wyraźnie powiązały zasady korzystania z ulgowych świadczeń z sytuacją materialną i życiową osoby uprawnionej.

Pracodawca jako organ zarządzający środkami funduszu musi je wydatkować zgodnie z brzmieniem przepisów ustawy, a tym samym zgodnie z treścią regulaminu ZFŚS. Jednoznacznie wynika z treści ustawy, że przyznając świadczenia osobie zainteresowanej, powinna ona spełniać kryteria socjalne. Oznacza to, że nie można przyznawać świadczeń, nie biorąc pod uwagę sytuacji materialnej, rodzinnej i życiowej osoby starającej się o to świadczenie. Samo należenie do grupy uprawnionych nie przesądza więc o przyznaniu pracownikowi świadczenia określonego w regulaminie ZFŚS. Nawet jeśli pracownik należy do grupy uprawnionych, to może świadczenia nie otrzymać. Przede wszystkim liczy się indywidualna ocena jego sytuacji socjalnej, która kwalifikuje go lub nie do otrzymania pomocy. Zasady oceny sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osób uprawnionych do otrzymania świadczenia z ZFŚS powinny zostać ustalone w regulaminie tego funduszu.

Nie stosuje się przepisów ustawy o ZFŚS, jeśli uznaje się, że skoro odpis na fundusz nalicza się na każdego pracownika, to każdemu pracownikowi przysługuje świadczenie, i to w jednakowej wysokości. Każda prośba o udzielenie pomocy powinna być rozpatrywana indywidualnie, z uwzględnieniem analizy sytuacji socjalnej uprawnionego.

Można stosować uproszczone kryterium socjalne, polegające na dzieleniu pracowników na grupy o podobnej sytuacji - przede wszystkim dochodowej. W tym celu należy przeprowadzić analizę sytuacji materialnej i życiowej pracowników. Dopiero na tej podstawie ocenić, czy dany pracownik zostanie objęty pomocą socjalną finansowaną z funduszu.

Oceniając sytuację materialną, pracodawca powinien brać pod uwagę dochody osoby uprawnionej, a także dochody członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie. Przepisy nie określają, w jakiej formie osoba ta ma udokumentować zarobki. Przyjmuje się więc, że można się opierać na oświadczeniu osoby uprawnionej. Szczegółowe zasady i warunki korzystania ze świadczeń ZFŚS powinny być określone w regulaminie obowiązującym w zakładzie pracy.

Komisje socjalne funkcjonują jako organ doradczy i nie mają umocowania w przepisach prawnych. Najczęściej w skład komisji socjalnej wchodzą osoby upoważnione przez pracodawcę do realizacji w jego imieniu zadań wynikających z ustawy o ZFŚS, a także przedstawiciele wszystkich związków zawodowych.

Jeśli pracodawca decyduje się na utworzenie komisji socjalnej, to właśnie w regulaminie powinien zawrzeć wszelkie unormowania jej dotyczące. Chodzi tu przede wszystkim o: skład, sposób wyboru członków, długość kadencji, uprawnienia tego organu i poszczególnych członków. Nie powinno się imiennie wskazywać członków komisji socjalnej, ponieważ każda zmiana składu komisji będzie powodowała konieczność zmiany regulaminu.

Jeżeli w składzie komisji nie ma przedstawicieli związków zawodowych, to może być ona traktowana jedynie jako ciało wstępnie kwalifikujące wnioski. Wtedy przyznanie świadczeń wymaga uzgodnienia między upoważnioną osobą ze strony pracodawcy i wskazanym w statucie związku organem związku. Gdy w zakładzie pracy działa komisja, przyjmuje się, że to właśnie ona dysponuje środkami funduszu. Jeżeli jednak związki zawodowe nie zrzekną się na jej rzecz (np. w regulaminie) uprawnień decyzyjnych, to komisja ma jedynie charakter doradczy.

Związki mogą zakwestionować decyzje komisji funkcjonującej nieformalnie poza regulaminami i porozumieniami z załogą, ponieważ to im przysługuje prawo do współdecydowania o funduszu.

Jeżeli działają związki zawodowe, to bezwzględnie obowiązuje pracodawcę nakaz uzgadniania przyznania każdego świadczenia z organizacją związkową. Nakaz ten uznaje się za spełniony, jeżeli świadczenia przyznaje komisja socjalna, w skład której wchodzą przedstawiciele związkowców. Uzgodnienia nie należy mylić z konsultacją. W odniesieniu do każdego wniosku wymagane jest osiągnięcie wspólnego stanowiska.

Nadal jednak pracodawca jako administrator funduszu odpowiada za prawidłowość wydatkowania jego środków i nie zwalnia się go w ten sposób od ponoszenia odpowiedzialności za ewentualne nieprawidłowe dysponowanie pieniędzmi.

Do zadań komisji należy uchwalanie rocznego planu wydatków funduszu oraz rozpatrywanie poszczególnych wniosków o wypłaty świadczeń ze środków funduszu.

W skład dokumentacji działalności socjalnej pracodawcy wchodzą przede wszystkim: regulamin ZFŚS, plan wydatków z funduszu, dokumentacja świadczeń socjalnych.

W regulaminie pracodawca określa zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z ZFŚS oraz zasady przeznaczania środków na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej. Integralną częścią regulaminu powinny stanowić: roczny plan rzeczowo-finansowy (preliminarz wydatków), tabele dopłat dla wszystkich osób uprawnionych do korzystania z funduszu u danego pracodawcy, załączniki w postaci wzorów stosowanych wniosków i umów.

Wzorami dokumentów, jakie warto dołączyć do regulaminu ZFŚS, są m.in.: wniosek o przyznanie świadczenia z ZFŚS, oświadczenie o dochodach, wniosek o pożyczkę na cele mieszkaniowe, umowa o pożyczkę na cele mieszkaniowe.

Mogą to również być inne dokumenty, np. wniosek o przyznanie świadczenia z ZFŚS może występować w kilku wersjach, odpowiednio do rodzaju przyznawanych z funduszu świadczeń.

Pracodawca jest odpowiedzialny za wydanie regulaminu i jego zgodność z przepisami. Określa w nim zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z ZFŚS oraz zasady przeznaczania środków tego funduszu na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej (art. 8 ust. 2 ustawy o ZFŚS). Uzgadnia go też z zakładową organizacją związkową. Odpowiednie zastosowanie mają tu przepisy regulujące działanie związków zawodowych. Tryb uzgodnienia treści regulaminu określony został w art. 27 ust. 1 ustawy z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (dalej: ustawa o związkach zawodowych).

Aby regulamin obowiązywał, musi być uzgodniona jego treść ze wszystkimi działającymi u pracodawcy zakładowymi organizacjami związkowymi. Jeśli w terminie 30 dni nie przedstawią one wspólnie uzgodnionego stanowiska w tej sprawie, to pracodawca podejmuje decyzję samodzielnie po rozpatrzeniu odrębnych stanowisk związków. Takie uzgadnianie stanowiska stosuje się także przy przyznawaniu pracownikom pomocy z ZFŚS.

Jeżeli organizacja związkowa nie została powołana, pracodawca uzgadnia regulamin z pracownikiem wybranym przez załogę zakładu do reprezentowania jej interesów. Regulamin funkcjonowania funduszu powinien być ogólnodostępny.

Organizacje związkowe lub pracownik wybrany przez załogę do reprezentowania mogą przedstawiać pracodawcy swoje propozycje dotyczące treści regulaminu.

Pracodawca jest uprawniony do samodzielnego wydania regulaminu, w przypadku gdy regulamin nie został uzgodniony ze związkami zawodowymi lub z wybranym przez załogę pracownikiem w terminie 30 dni od daty przedstawienia przez pracodawcę wszystkim zakładowym organizacjom związkowym projektu regulaminu (art. 30 ust. 5 ustawy o związkach zawodowych).

Od potrzeb socjalnych pracowników i środków dysponowanych przez fundusz zależą postanowienia zawarte w regulaminie, stopień jego szczegółowości, różnorodność rodzajów i form działalności socjalnej. Dla każdej jednostki regulamin ten będzie inny, ponieważ musi być dostosowany do jej wielkości i rodzaju, możliwości finansowych itp. Są jednak postanowienia - elementy podstawowe, które powinny się znaleźć w każdym regulaminie.

W regulaminie należy zawrzeć szczegółowe przepisy dotyczące m.in.:

● podstawy prawnej tworzenia i działania funduszu,

● postanowień ogólnych (środki, z jakich fundusz jest tworzony, termin podjęcia decyzji w sprawie przekazania zwiększeń odpisów na dany rok),

● kryteriów udzielenia pomocy socjalnej (mogą to być regulacje ogólne albo szczegółowe - jest to bardziej wskazane),

● osoby lub podmiotów podejmujących decyzję w sprawie przyznawania świadczeń,

● sposobu określenia przeznaczenia ogólnej kwoty środków na poszczególne cele, rodzaje i formy działalności socjalnej w każdym roku,

● osób uprawnionych do korzystania z ZFŚS,

● zasad przeznaczenia środków na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej,

● przeznaczenia środków funduszu - rodzaje usług i świadczeń finansowanych z funduszu,

● zasad i warunków korzystania z ZFŚS, czyli uszczegółowienie kryteriów sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej - dokumentowanie na podstawie dochodu na osobę w rodzinie,

● trybu przyznawania świadczeń, w tym szczegółowo trybu ubiegania się o świadczenia,

● osoby odpowiedzialnej za administrowanie funduszem z ramienia pracodawcy,

● postanowień końcowych,

● przyjęcia obowiązku uzasadnienia decyzji odmownej,

● odesłania do przepisów powszechnie obowiązujących w sprawach nieuregulowanych w regulaminie,

● określenia trybu dokonywania zmian w regulaminie,

● daty wejścia w życie regulaminu,

● sposobu poinformowania pracowników o treści regulaminu,

● wzory wniosków i innych dokumentów.

Świadczenia z ZFŚS nie są bezwarunkowo należne wszystkim uprawnionym. W regulaminie należy wskazać warunki, jakie muszą oni spełnić, aby ubiegać się o świadczenie. Podstawowym kryterium przyznawania świadczeń z ZFŚS jest kryterium socjalne, uwzględniające sytuację rodzinną, materialną i osobistą pracownika. Aby spełnić warunek kryterium socjalnego, pracodawca musi poznać sytuację socjalną pracownika. W regulaminie należy więc określić sposób pozyskiwania tych informacji, tj. zakres dokumentów, jakie powinien złożyć uprawniony, który chce korzystać z funduszu. Można w regulaminie wprowadzić dodatkowe kryteria, ale nie mogą one pozostawać w sprzeczności z zawartymi w ustawie.

Warto także szczegółowo określić zasady udzielania i spłacania pożyczek na cele mieszkaniowe, czyli np. oprocentowanie pożyczki. Pożyczki te nie muszą być oprocentowane. Dlatego możemy wprowadzić postanowienie ustalające maksymalną wysokość oprocentowania, w zależności od odmiennej sytuacji mieszkaniowej lub materialnej pracowników Nie można w regulaminie nakładać na pracownika obowiązku zwrotu pożyczki w całości w razie rozwiązania umowy o pracę bez doprecyzowania powodów tego rozwiązania. Dopuszczalny jest punkt, który wskazuje, że pracownik ma obowiązek zwrotu pożyczki w całości, jeżeli sam rozwiąże umowę o pracę (przy czym nie może to być rozwiązanie umowy o pracę z winy pracodawcy) lub jeżeli zakład pracy rozwiąże z nim umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika (dyscyplinarnie).

W regulaminie trzeba też wskazać formę, w jakiej uprawniony może zwrócić się o przyznanie świadczenia, np. dowolna forma pisemna lub wystąpienie na sformalizowanym wniosku - załączniku do regulaminu. Należy opisać procedurę wystąpienia o świadczenie.

W regulaminie powinien być wskazany maksymalny termin, jaki ma organ rozpatrujący wnioski na ustosunkowanie się do podania o świadczenie. Warto wskazać także, w przypadku wniosków o zapomogę, jakiś przyspieszony tryb zastrzeżony do sytuacji wyjątkowych.

Należy też uwzględnić formę przekazania rozpatrzeniu wniosku pracownika.

Regulamin także powinien rozstrzygać, w jaki sposób pracownikom będą one przekazywane, jeśli mają formę pieniężną, a w jaki, jeśli mają formę rzeczową.

Zgodnie z art. 12a ustawy o ZFŚS kto, będąc pracodawcą lub będąc odpowiedzialnym, w imieniu pracodawcy, za wykonywanie przepisów ustawy, nie wykonuje przepisów ustawy albo podejmuje działania niezgodne z przepisami ustawy, podlega karze grzywny. W takich sprawach orzeka się na podstawie wniosku pochodzącego od właściwego organu Państwowej Inspekcji Pracy w trybie określonym przepisami kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Jeśli organizacja związkowa uzna, że środki ZFŚS zostały wydatkowane niezgodnie z przepisami ustawy, organizacja związkowa ma prawo wystąpienia do sądu pracy z roszczeniem o zwrot tych kwot na konto ZFŚS lub o przekazanie należnych środków na fundusz, o ile pracodawca nie uczynił tego sam w obowiązującym terminie (zob. wyrok SN z 19 listopada 1997 r., I PKN 373/97, OSNAP 1998/17/507).

Odpowiedzialność pracodawcy nie sprawdza się tylko do naruszeń przepisów ustawy, ale także regulaminu działalności socjalnej, przy czym kryteria przyznawania pomocy przewidziane regulaminem muszą być spójne z treścią ustawy.

Pracodawca nie ma obowiązku uiszczenia odsetek od kwot nieprzekazanych w terminie na rachunek bankowy funduszu (zob. wyrok SN z 13 kwietnia 1999 r., I PKN 663/98, OSNP 2000 /14/534).

Magdalena Sobczak

magdalena.sobczak@infor.pl

Ustawa z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (j.t. Dz.U. z 1996 r. nr 70, poz. 335 z późn. zm.).

Art. 53 ustawy z 26 stycznia 1982 r. - Karta nauczyciela (j.t. Dz.U. z 2006 r. nr 97, poz. 674 z późn. zm.).