Najpierw zgoda przełożonego, później urlop na naukę

Przepisy ustawy określają prawo funkcjonariusza do następujących urlopów: wypoczynkowego, dodatkowego, okolicznościowego, szkoleniowego, bezpłatnego, zdrowotnego. Na temat urlopu wypoczynkowego i dodatkowego czytaj także w serwisie internetowym: www.kadry.gazetaprawna.pl

Funkcjonariusze i pracownicy powinni wykazywać się odpowiednim przygotowaniem ogólnym i zawodowym oraz wysokim poziomem moralnym, systematycznie dokształcać się i podnosić kwalifikacje zawodowe. Tak wynika z art. 27 ustawy z 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (dalej: nowa ustawa).

Za czasów funkcjonowania poprzedniej ustawy z 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (dalej: stara ustawa) także obowiązywał podobny zapis. Istniała też praktyka stosowana przez funkcjonariuszy okresowego zwalniania się z obowiązku pełnienia służby, by rozpocząć różnego rodzaju szkoły i kursy (w szczególności szkoły pomaturalne, studia podyplomowe, ale także aplikacje prawnicze, z zasad organizacji których wynika obowiązek uczestnictwa w zajęciach przez określony czas w tygodniu pracy i to przez okres kilku lat). Obecnie zawarto w nowej ustawie wyraźne ograniczenia określające prawo do urlopu szkolnego jedynie dla tych funkcjonariuszy, którzy uprzednio uzyskali zgodę właściwego przełożonego na dokształcanie.

Właściwym przełożonym w sprawach określonych w rozdziale 15 "Urlopy i zwolnienia od zajęć służbowych funkcjonariuszy" jest kierownik jednostki organizacyjnej, a w stosunku do funkcjonariuszy zajmujących wyższe stanowiska kierownicze - odpowiedni przełożony, o którym mowa w art. 63 ust. 2 nowej ustawy.

Funkcjonariuszowi, który uzyskał zezwolenie na pobieranie nauki lub odbywanie studiów i naukę tę pobiera lub odbywa studia, jak również funkcjonariuszowi, który uzyskał zezwolenie na przeprowadzenie przewodu doktorskiego lub habilitacyjnego, a także na odbycie aplikacji radcowskiej, legislacyjnej albo specjalizacji lekarskiej, udziela się płatnego urlopu szkoleniowego w wymiarze:

● w szkołach wyższych, w każdym roku studiów - 21 dni,

● w szkołach pomaturalnych lub na studiach podyplomowych - 14 dni w celu przygotowania się i złożenia egzaminu końcowego,

● w celu przygotowania się do złożenia egzaminów doktorskich i obrony rozprawy doktorskiej lub przygotowania się do kolokwium oraz wykładu habilitacyjnego - 28 dni,

● w celu przygotowania się i złożenia egzaminu po zakończeniu aplikacji legislacyjnej - 14 dni,

● w celu przygotowania się i złożenia egzaminu radcowskiego albo specjalizacji lekarskiej - 30 dni.

Urlopu udziela się w dni, które są dla funkcjonariusza dniami służby, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu służby.

Na pisemny wniosek funkcjonariusza można mu udzielić urlopu bezpłatnego, jeżeli nie zakłóci to funkcjonowania służby w jednostce organizacyjnej.

Funkcjonariuszowi, który wyjeżdża wspólnie z małżonkiem wyznaczonym do wykonywania zadań poza granicami państwa albo przeniesionym do wykonywania obowiązków służbowych w placówce zagranicznej w rozumieniu przepisów ustawy z 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej, na jego pisemny wniosek można udzielić urlopu bezpłatnego na czas wykonywania przez małżonka zadań za granicą albo obowiązków służbowych w placówce zagranicznej. Przez placówkę zagraniczną Rzeczypospolitej Polskiej należy rozumieć przedstawicielstwo dyplomatyczne, stałe przedstawicielstwo przy organizacji międzynarodowej, urząd konsularny, instytut polski lub inną placówkę podległą ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych, mającą siedzibę poza granicami Polski.

Funkcjonariuszowi pełniącemu z wyboru funkcje w związku zawodowym przysługują urlopy bezpłatne na zasadach określonych w ustawie z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych. Temat ten został omówiony szczegółowo w artykule "Urlopy działaczy związkowych", który znajduje się w serwisie internetowym: www.kadry.gazetaprawna.pl

Funkcjonariuszowi, który rozpoczyna urlop bezpłatny w ciągu miesiąca kalendarzowego, przysługuje uposażenie w wysokości 1/30 uposażenia miesięcznego za każdy dzień poprzedzający dzień rozpoczęcia urlopu bezpłatnego. Jeżeli funkcjonariusz pobrał już uposażenie za czas urlopu bezpłatnego, potrąca się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej wypłacie.

Na wniosek funkcjonariusza przełożony może udzielić płatnego urlopu zdrowotnego w celu przeprowadzenia zaleconego przez komisję lekarską leczenia, w wymiarze nieprzekraczającym 6 miesięcy w roku kalendarzowym.

Poza tym w ramach płatnego dodatkowego urlopu wypoczynkowego, o którym mowa w art. 141 ust. 1 nowej ustawy, funkcjonariusz może zostać skierowany (w celu poprawy sprawności) na obóz kondycyjny. Udział funkcjonariusza w obozie kondycyjnym jest bezpłatny. Tryb kierowania i szczegółowe warunki korzystania z obozów kondycyjnych przez funkcjonariuszy ma określić w drodze zarządzenia Dyrektor Generalny.

Funkcjonariuszowi udziela się na jego wniosek płatnego urlopu okolicznościowego z tytułu przeniesienia z urzędu do dalszego pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej, jeżeli z przeniesieniem wiąże się zmiana zamieszkania. Wymiar takiego urlopu to 5 dni.

Na załatwienie szczególnie ważnych spraw osobistych lub rodzinnych można na wniosek funkcjonariusza udzielić mu płatnego urlopu okolicznościowego na załatwienie szczególnie ważnych spraw osobistych lub rodzinnych, w wymiarze 3 dni w roku kalendarzowym.

Okresu urlopu bezpłatnego nie wlicza się do okresu służby w Służbie Więziennej

Kierownik jednostki organizacyjnej jest właściwym przełożonym dla ogółu funkcjonariuszy.

Dla funkcjonariuszy zajmujących wyższe stanowiska kierownicze w Służbie Więziennej, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, przełożonym jest

● minister sprawiedliwości - w odniesieniu do dyrektora generalnego,

● dyrektor generalny - w odniesieniu do zastępcy dyrektora generalnego, dyrektora okręgowego, komendanta centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, komendanta ośrodka szkolenia Służby Więziennej oraz komendanta ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej bezpośrednio mu podległego,

● dyrektor okręgowy - w odniesieniu do zastępcy dyrektora okręgowego, dyrektora zakładu karnego i dyrektora aresztu śledczego oraz komendanta ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej,

● dyrektor zakładu karnego i dyrektor aresztu śledczego, komendant Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, komendant ośrodka szkolenia Służby Więziennej i komendant ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej - w odniesieniu do swoich zastępców.

Magdalena Sobczak

magdalena.sobczak@infor.pl

Art. 63 ust. 2, art. 115, art. 145 - 147, art. 152 ustawy z 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz.U. nr 79, poz. 523).

Art. 4 ustawy z 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej (Dz.U. nr 128, poz. 1403, z późn. zm.).