Zgłoszenie zamiaru kontynuacji pracy musi być skuteczne

Pracownik musi powiadomić pracodawcę o gotowości do wykonywania pracy. Może to zrobić pisemnie, ustnie lub telefonicznie.

Edward L. był wybrany przez radę nadzorczą spółdzielni na prezesa zarządu i jednocześnie powołany na stanowisko dyrektora spółdzielni. 30 kwietnia 2004 r. członkowie rady nadzorczej zawiadomili go pisemnie, że 29 kwietnia 2004 r. został odwołany z funkcji prezesa i członka zarządu spółdzielni mieszkaniowej i jednocześnie poinformowali go, że odwołanie to jest równoznaczne z wypowiedzeniem umowy o pracę w trybie ustawowym w myśl art. 70 par. 2 k.p. Sąd rejonowy, do którego Edward L. odwołał się uznał, że stosunek pracy nadal istnieje

Apelacja wniesiona przez spółdzielnię została oddalona. Pismem skierowanym do zarządu spółdzielni Edward L. zgłosił gotowość podjęcia pracy na stanowisku zgodnym z umową o pracę.

Pracodawca nie reagował na zgłaszaną przez Edwarda L. gotowość do pracy, wobec czego wystąpił on z pozwem o wypłatę wynagrodzenia za czas gotowości do podjęcia obowiązków.

Sąd rejonowy uznał, że roszczenie o wypłatę wynagrodzenia należało uznać za zasadne.

Od wyroku sądu rejonowego spółdzielnia wniosła apelacje. Zdaniem sądu okręgowego, skoro Edward L. swój powrót do pracy zgłosił prezesowi na piśmie 26 kwietnia 2005 r., to tę datę należy przyjąć jako pierwszą skuteczną czynność podjętą w celu ponownego zatrudnienia.

Według sądu okręgowego w żaden sposób nie można uznać za zgłaszanie gotowości do pracy nieformalnych rozmów Edwarda L. (jego pełnomocnika) z przedstawicielami spółdzielni, w szczególności w trakcie spotkań w sądzie w związku z procesem w sprawie o ustalenie istnienia stosunku pracy. Zdaniem sądu okręgowego gotowość do pracy i zamiar jej świadczenia muszą być zgłoszone organowi uprawnionemu do podejmowania decyzji w zakresie zatrudnienia.

Od wyroku sądu okręgowego uchylającego poprzedni wyrok, skargę kasacyjną wniósł Edward L.

Zdaniem SN uzewnętrznienie przez pracownika jego gotowości do wykonywania pracy powinno nastąpić poprzez zgłoszenie pracodawcy gotowości niezwłocznego podjęcia pracy. Zgłoszenie to może jednak nastąpić przez każde zachowanie pracownika objawiające w dostateczny sposób jego zamiar kontynuacji stosunku pracy, a więc zarówno pisemnie, ustnie, jak też przez każde inne zachowanie objawiające wolę pracownika wobec pracodawcy w dostateczny sposób. Żaden przepis nie wymaga bowiem szczególnej formy w odniesieniu do tej czynności.

Przy długotrwałym okresie niedopuszczania do pracy gotowość jej podjęcia może być okazywana pracodawcy w inny sposób niż pisemny, na przykład przez telefoniczne pytania pracodawcy o możliwość wykonywania pracy lub zadeklarowanie jej gotowości i pozostawienie pracodawcy informacji o sposobie komunikowania się.

Bierne oczekiwanie przez pracownika na wezwanie go przez pracodawcę do wykonywania pracy nie oznacza gotowości do pracy w rozumieniu art. 81 par. 1 k.p.

opracował Maciej Kasperowicz