Wynagrodzenie za nadgodziny wypłaca się według miejsca wykonywania pracy

Adam K. był zatrudniony w firmie, która wykonuje montaże w Polsce oraz za granicą. W trakcie rozmowy kwalifikacyjnej poinformowano go, że miejscem świadczenia pracy będzie Gdańsk, a praca będzie wykonywana w Gdańsku, we Francji i w Niemczech. Zatrzeżono, że w okresie wyjazdu na montaż do Francji lub Niemiec wynagrodzenie za pracę płatne będzie w walucie euro.

Adam K. pracował we Francji 123 dni. Pracodawca zapewnił mu przejazd do miejsca pracy oraz transport powrotny i nocleg. Pracownicy, w tym Adam K., otrzymywali dodatkowo kwotę 18 euro dziennie na wyżywienie, z której mieli obowiązek rozliczyć się, przedstawiając pracodawcy dowody zakupu produktów spożywczych. Zgodnie z regulaminem wynagradzania obowiązującym u pracodawcy pracownikom poza wynagrodzeniem za pracę przysługiwał zwrot kosztów delegacji. W okresie od maja do października 2006 r. Adam K. przepracowałwe Francji 256 godzin nadliczbowych, które następnie na swój pisemny wniosek wykorzystał w Polsce w formie czasu wolnego. Czas wolny był płatny według wynagrodzenia za pracę w Polsce, a nie według zasad wynagradzania obowiązujących na terenie Francji.

Adam K. domagał się od pracodawcy zapłaty za pracę w godzinach nadliczbowych, stanowiącej różnicę pomiędzy wynagrodzeniem za pracę świadczoną w godzinach nadliczbowych wynagradzaną w walucie euro a wynagrodzeniem w złotych wypłaconym mu za czas wolny od pracy. Ponadto domagał się dopłaty do diety stanowiącej różnicę pomiędzy przysługującą mu za 123 dni dietą w wysokości 45 euro dziennie a wypłaconą mu dietą w wysokości 18 euro za dobę.

Sąd rejonowy uwzględnił jego roszczenia. Zdaniem sądu za nadgodziny wypracowane we Francji Adam K. powinien otrzymać normalne wynagrodzenie dewizowe w euro. Ponadto umowa o pracę wskazywała jako miejsce pracy Gdańsk, a zatem pracując we Francji ,Adam K. świadczył pracę w podróży służbowej i zgodnie z par. 2 i 4 rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 9 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz.U. nr 236, poz. 1991 z późn. zm.) przysługiwała mu za każdy dzień pobytu we Francji dieta w wysokości 45 euro.

Apelację złożył pracodawca. Sąd okręgowy ją oddalił i podzielił w pełni stanowisko sądu rejonowego.

Pracodawca złożył skargę kasacyjną.

Sąd Najwyższy potwierdził zasadność zasądzenia na rzecz Adama K. wyrównania wynagrodzenia za udzielony czas wolny od pracy w Polsce w zamian za godziny nadliczbowe przepracowane we Francji - według stawek wynagrodzenia za pracę obowiązujących za granicą (we Francji).

Sąd Najwyższy stwierdził, że czas wolny od pracy udzielony na pisemny wniosek pracownika w zamian za czas przepracowany w godzinach nadliczbowych (art. 151² par. 1 k.p.) nie jest zwolnieniem od pracy. Nie jest to też czas niewykonywania pracy, za który przepisy prawa przewidują zachowanie prawa do wynagrodzenia, przy którego ustaleniu stosuje się zasady obowiązujące przy ustalaniu wynagrodzenia za urlop na podstawie par. 5 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzeń oraz innych należności przewidzianych w kodeksie pracy (Dz.U. nr 62, poz. 289 z późn. zm.)

Zdaniem Sądu Najwyższego w przypadku udzielenia na pisemny wniosek pracownika czasu wolnego od pracy w zamian za czas przepracowany w godzinach nadliczbowych nie przysługuje dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych (art. 151² par. 3 k.p.). Pracownik zachowuje wówczas prawo do normalnego wynagrodzenia za pracę wykonaną w godzinach nadliczbowych (art. 80 zdanie pierwsze k.p.) w wysokości określonej w art. 151¹ par. 1 k.p..

W konsekwencji powyższego Sąd Najwyższy oddalił niemającą usprawiedliwionych podstaw skargę kasacyjną.

Maciej Kasperowicz

maciej.kasperowicz@infor.pl