Niekiedy tymczasowo aresztowanego pracownika należy przywrócić do pracy

W świetle art. 66 par. 1 k.p. upływ trwającej nieprzerwanie od 3 miesięcy absencji pracownika spowodowanej jego tymczasowym aresztowaniem skutkuje wygaśnięciem stosunku pracy. Wspomniany przepis pozwala jednak pracodawcy na wcześniejsze rozstanie się z podwładnym w trybie natychmiastowym. Przy czym podkreślić należy, iż "tymczasowe aresztowanie nie stanowi samo przez się podstawy do rozwiązania umowy o pracę na podstawie art. 52 par. 1 pkt 2 k.p." (uchwała Sądu Najwyższego z 12 października 1976 r., I PZP 49/76, OSNC 1977/4/67). Inaczej jest, gdy popełnienie przestępstwa nie budzi wątpliwości, jest oczywiste. Natomiast zatrudniony nieobecny w pracy z uwagi na tymczasowe aresztowanie trwające krócej niż 3 miesiące, a następnie odbywający karę pozbawienia wolności przekraczającą 1 miesiąc, może być zwolniony dyscyplinarnie. Czas tymczasowego aresztowania liczy się od dnia zatrzymania, a o jego zastosowaniu sąd zobowiązany jest niezwłocznie powiadomić zakład pracy (art. 261 par. 3 k.p.k.).