Na wymiar urlopu wypoczynkowego u polskiego pracodawcy wpływa także praca za granicą

Pracując za granicą, warto zadbać o swoje interesy, gromadząc odpowiednią dokumentację. Dzięki temu po powrocie do kraju i podjęciu zatrudnienia u pracodawcy polskiego będzie można korzystać z uprawnień pracowniczych zależnych od stażu pracy w takim samym zakresie, jak gdyby praca była świadczona nieprzerwanie w Polsce.

W myśl art. 154¹ par. 1 kodeksu pracy do okresu zatrudnienia, od którego zależy prawo do urlopu i jego wymiar, wlicza się okresy poprzedniego zatrudnienia (bez względu na przerwy) oraz sposób ustania stosunku pracy. Przepis ten ma zastosowanie nie tylko do pracowników, którzy poprzednio wykonywali pracę u pracodawcy polskiego, ale także do tych, którzy świadczyli ją za granicą, na rzecz pracodawcy zagranicznego. Zgodnie bowiem z art. 86 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy udokumentowane okresy zatrudnienia, przebyte za granicą u pracodawcy zagranicznego, są zaliczane do okresów pracy w Polsce w zakresie uprawnień pracowniczych. Od lutego 2009 r. powyższa zasada ma zastosowanie bez względu na kraj, w którym praca była świadczona, jak również bez względu na to, czy były opłacane składki na Fundusz Pracy.

Udokumentowanie okresów zatrudnienia za granicą wpływa nie tylko na wymiar urlopu, ale również na inne uprawnienia pracownicze zależne od stażu pracy, takie jak prawo do nagrody jubileuszowej lub dodatku z tytułu wysługi lat.

Nie tylko świadectwo, także zaświadczenie

Obowiązujące przepisy nie precyzują sposobu udowadniania okresów zatrudnienia za granicą. Nie wskazują też, jakiego rodzaju dokumentem pracownik może potwierdzić zagraniczny staż pracy. Wydaje się, że powinien to być dokument, z którego wynikać będzie nie tylko to, gdzie dana osoba była zatrudniona i w jakim czasie, ale również świadczenie za granicą pracy w ramach stosunku pracy, a nie na podstawie innego rodzaju umowy (np. cywilnoprawnej). Wobec braku szczegółowych unormowań można posiłkować się przepisami rozporządzenia w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika.

Okresy zatrudnienia potwierdza się przede wszystkim świadectwem pracy, choć przepisy wskazanego wyżej rozporządzenia przewidują możliwość wykazania stażu pracy również za pomocą innych dokumentów. Jeżeli zatem pracownik dysponuje zagranicznym odpowiednikiem polskiego świadectwa pracy, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby taki dokument uznać za wystarczający. Potwierdzeniem świadczenia pracy za granicą mogą być także umowa o pracę z zagranicznym pracodawcą, odcinki wypłat wynagrodzenia, zaświadczenie o podleganiu za granicą ubezpieczeniu społecznemu z tytułu zatrudnienia, deklaracje podatkowe pracownika, a nawet listy referencyjne. Istotne jest, aby z dokumentów takich wynikało zarówno zatrudnienie pracowniczego, jak i jego okres.

Wiarygodne tłumaczenie

W praktyce mogą pojawić się trudności z właściwą oceną wskazanych wyżej dowodów przez polskiego pracodawcę, w szczególności z uwagi to, że w różnych krajach obowiązują różne zasady wydawania dokumentów potwierdzających zatrudnienie. W takiej sytuacji pracodawca może zwrócić się do pracownika o dostarczenie wiarygodnego tłumaczenia (np. przysięgłego). Ułatwi to weryfikację, czy dany dokument rzeczywiście potwierdza zatrudnienie pracownicze.

Czasami konieczny proces

Ocena, czy przedstawiona przez pracownika dokumentacja wystarczająco potwierdza charakter zatrudnienia i okres pracy za granicą, należy do pracodawcy. Jeśli ma w tym zakresie wątpliwości, może zażądać jej uzupełnienia. Może także zaliczyć pracownikowi okres zatrudnienia u zagranicznego pracodawcy pomimo wątpliwości, czy został on wystarczająco przez niego udokumentowany. Zaliczenie takie, jako korzystne dla pracownika, nie powinno narażać pracodawcy na odpowiedzialność za nieprzestrzeganie przepisów prawa pracy. Z drugiej strony pracownikowi, któremu polski pracodawca bezpodstawnie kwestionuje zagraniczny staż pracy, a w konsekwencji ogranicza przysługujące mu uprawnienia (np. co do wymiaru urlopu wypoczynkowego), pozostaje sądowne dochodzenie swoich praw. Wówczas to sąd rozstrzygnie, czy pracownik wystarczająco wykazał pracę za granicą. [przykład]

PRZYKŁAD

Uwzględnienie deklaracji podatkowej i odcinków wypłat

Piotr B. obecnie pracuje w Polsce u polskiego pracodawcy. Przed podjęciem tego zatrudnienia przez dwa lata wykonywał pracę w Irlandii jako kierowca w przedsiębiorstwie transportowym. Pracownik chciałby skorzystać w tym roku z urlopu w wyższym wymiarze. Dlatego przedstawił polskiemu pracodawcy irlandzki dokument rocznej deklaracji podatkowej, z której wynikało, że w roku podatkowym uzyskał dochody ze stosunku pracy we wskazanej w niej wysokości. Pracodawca polski uznał ten dokument za wystarczająco potwierdzający zatrudnienie pracownicze za granicą, ale tylko w wymiarze jednego roku (którego dotyczyła deklaracja podatkowa). Wystąpił do pracownika o udowodnienie pracy w Irlandii także w kolejnym roku. Pracownik złożył wówczas dwa odcinki wypłaty wynagrodzenia w kolejnym roku, które otrzymał od irlandzkiego pracodawcy w styczniu i czerwcu. Ponieważ pracownik przedstawił dokumenty tylko za styczeń i czerwiec, pracodawca uznał za odpowiednio udokumentowane w kolejnym roku jedynie sześć miesięcy pracy i taki też okres uwzględnił przy ustalaniu wymiaru urlopu.

@RY1@i02/2012/119/i02.2012.119.217000300.802.jpg@RY2@

Halina Kwiatkowska, radca prawny, partner w Kancelarii Prawnej Chałas i Wspólnicy, Biuro w Krakowie

Halina Kwiatkowska

radca prawny, partner w Kancelarii Prawnej Chałas i Wspólnicy, Biuro w Krakowie

Podstawa prawna

Art. 154¹ par. 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

Art. 86 ust. 1 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 z późn. zm.).

Rozporządzenie ministra pracy i polityki socjalnej z 28 maja 1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika (Dz.U. nr 62, poz. 286 z późn. zm.).