Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo
Prawo pracy

Przerwa międzylekcyjna to także czas pracy

29 czerwca 2018
Ten tekst przeczytasz w 5 minut

Nauczycielka w ramach zarejestrowanej działalności gospodarczej może prowadzić szkolny sklepik. Czynności związane z zaopatrzeniem i sprzedażą musi jednak powierzyć osobie trzeciej

Jestem nauczycielem dyplomowanym języka polskiego w szkole podstawowej. Firma, która prowadziła w placówce sklepik, wycofała się z tej działalności. Czy będę mogła zająć się tą działalnością i w przerwach międzylekcyjnych sprzedawać w tym sklepiku?

Wykonywanie przez nauczyciela w czasie pracy czynności związanych z zaopatrzeniem i sprzedażą w sklepiku szkolnym (w przerwach międzylekcyjnych) naruszałoby art. 42 ustawy z 26 stycznia 1982 r. - Karta nauczyciela (dalej: KN). Zgodnie bowiem z tym przepisem czas pracy nauczyciela zatrudnionego w pełnym wymiarze zajęć nie może przekraczać 40 godzin na tydzień.

Różne rodzaje zajęć

W swoim 40-godzinnym trybie pracy nauczyciel musi prowadzić:

1) zajęcia dydaktyczne, wychowawcze i opiekuńcze, realizowane bezpośrednio z uczniami lub wychowankami bądź na ich rzecz;

2) inne zajęcia i czynności wynikające z zadań statutowych szkoły, w tym zajęcia opiekuńcze i wychowawcze uwzględniające potrzeby i zainteresowania uczniów.

3) zajęcia i czynności związane z przygotowaniem się do zajęć, samokształcenie i doskonalenie zawodowe.

Zajęcia dydaktyczne to czas spędzony przez nauczyciela w klasie szkolnej, odmierzany dzwonkami na lekcję i przerwę, dyktowany planem lekcji i zaliczany do pensum nauczyciela, a w przypadku obciążeń nauczyciela w liczbie wykraczającej poza etat (18 godzin) - do godzin nadliczbowych.

Zajęcia wychowawcze, w odróżnieniu do dydaktycznych, przydzielane są nauczycielom wychowawcom, czyli tym, którzy sprawują bezpośrednią opiekę nad zespołem uczniów i kierują życiem klasy. Są one objęte planem lekcji i - tak jak w poprzednim przypadku - mogą być częścią pracy ponadwymiarowej.

Zajęcia opiekuńcze z kolei stanowią formę pełnionego nadzoru nad podopiecznymi. Ujęte często w harmonogramie zajęć pozalekcyjnych przyjmują różne formy (np. dyżury obiadowe lub przeznaczone na pomoc w odrabianiu lekcji).

Przerwy międzylekcyjne

Z powyższych uregulowań wynika, że okres przerwy międzylekcyjnej wliczany jest do czasu zajęć dydaktycznych. Niedopuszczalne jest więc wykonywanie innych czynności, w tym sprzedaż w sklepiku szkolnym, które nie są związane z nauczaniem.

Oprócz powyższych zajęć nauczyciel musi realizować obowiązki wynikające ze statutu szkoły. Do nich zalicza się pełnienie dyżurów w trakcie przerw między lekcjami. Zgodnie z par. 14 ust. 1 rozporządzenia ministra edukacji narodowej i sportu w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach uczniowie spędzają przerwy w zajęciach pod nadzorem nauczyciela. Jeżeli pozwalają na to warunki atmosferyczne, powinno się umożliwić uczniom przebywanie w czasie przerw na świeżym powietrzu.

Na podstawie statutu w szkole powinien zostać opracowany regulamin oraz harmonogram dyżurów nauczycieli w czasie przerw między lekcjami, który zatwierdzany jest przez radę pedagogiczną. Harmonogram dyżurów opracowywany jest w oparciu o plan lekcji z uwzględnieniem jego zmian. Rozkład dyżurów powinien uwzględniać też specyfikę szkoły (np. możliwy czas dojścia nauczyciela na dyżur) czy nauczanych przedmiotów (np. sprzątanie sprzętu po doświadczeniu na lekcji chemii).

Z orzecznictwa

Za nadzór nad uczniami i zapewnieniem im bezpieczeństwa podczas lekcji, przerw między lekcjami i zajęć pozalekcyjnych odpowiedzialni są nauczyciele. Potwierdza to orzecznictwo Sądu Najwyższego (wyroki: z 3 stycznia 1974 r., sygn. akt II CR 643/73, OSP 1974/10/202, oraz z 22 sierpnia 1968 r., sygn. akt II CR 326/68, OSNC 1969/5/98), z którego wynika, że obowiązkiem administracji szkolnej i nauczycieli jest opieka i nadzór zapewniający bezpieczeństwo powierzonych im uczniów na terenie szkoły. Obowiązek ten występuje wtedy, gdy uczniowie danej szkoły pozostają pod kierunkiem nauczycieli lub pracowników administracji szkolnej w czasie lekcji, przerw pomiędzy zajęciami i innych zajęć organizowanych przez szkołę.

Sąd apelacyjny w Łodzi w wyroku z 14 listopada 2012 r. (sygn. akt I ACa 854/12, Legalis) wskazał, że niezapewnienie uczniom opieki podczas przerwy międzylekcyjnej stanowi uchybienie wymogom obowiązującego statutu.

Dyżury na przerwach obowiązują wszystkich nauczycieli pracujących w danej szkole. Nie funkcjonuje w oświacie bowiem jakikolwiek przepis, który zwalniałby określoną grupę nauczycieli z obowiązku pełnienia dyżurów między lekcjami.

Przykładowa procedura pełnienia dyżurów

Nauczyciele w ramach obowiązków służbowych zobowiązani są do pełnienia dyżurów w czasie przerw lekcyjnych według ułożonego na bieżący rok, imiennego harmonogramu, wywieszonego na tablicy ogłoszeń w pokoju nauczycielskim.

W przypadku nieobecności wyznaczonego nauczyciela zastępuje go ten nauczyciel, który pełni za niego zastępstwo na lekcji przed daną przerwą.

Celem dyżurów jest zapewnienie uczniom pełnego bezpieczeństwa przy jednoczesnym zagwarantowaniu maksimum wypoczynku po odbytych zajęciach.

Miejscem dyżuru są: korytarze, schody, sanitariaty, toalety.

Dyżurujący nauczyciele powinni w czasie przerwy znajdować się w takim miejscu, aby w zasięgu ich wzroku pozostawał cały obszar dyżurowania.

W czasie przerwy wszystkie klasy, w których nie znajduje się nauczyciel, powinny być zamknięte.

Nauczyciele pełniący dyżur na korytarzu powinni całkowicie skupić się na zapewnieniu uczniom pełnego bezpieczeństwa podczas przerwy dla uniknięcia konfliktów, bójek, wypadków.

Nauczyciel zawiadamia dyrektora szkoły o zauważonych podczas dyżuru zniszczeniach mienia szkolnego lub innych zdarzeniach zagrażających zdrowiu i bezpieczeństwu uczniów i pracowników szkoły.

Nauczyciel nie może pod żadnym pozorem zejść z dyżuru bez ustalenia zastępstwa i poinformowania o tym fakcie dyrektora lub wicedyrektora.

Leszek Jaworski

dgp@infor.pl

Podstawa prawna

Art. 42 ustawy z 26 stycznia 1982 r. - Karta nauczyciela (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 191).

Par. 14 ust. 1 rozporządzenia ministra edukacji narodowej i sportu z 31 grudnia 2012 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (Dz.U. z 2003 r. nr 6, poz. 69 z późn. zm.).

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.