Komentarze

1 marca 2014 r. minie dokładnie rok od wejścia w życie nowych przepisów dotyczących podróży służbowych. Chodzi o rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. poz. 167; dalej: rozporządzenie). Warto więc wykorzystać tę okrągłą rocznicę na kompleksowe zapoznanie się z funkcjonującymi od 2013 r. rozwiązaniami.

Ranga przepisów rozporządzenia, które zostaną omówione, jest nie do przecenienia, tym bardziej że ich praktyczne znaczenie będzie nieustannie rosnąć. Wymuszają to procesy globalizacyjne. Coraz ściślejsza współpraca z klientami z całej Europy, intensyfikacja kontaktów gospodarczych z resztą świata i ekspansja na nowe rynki przyczyniają się do zwiększonych potrzeb firm w zakresie wysyłania swoich pracowników nawet w najdalsze zakątki globu. Bezpośredni kontakt z klientem jest przecież nie do zastąpienia przez wideo- czy telekonferencje. Pracownicy bardzo często wyjeżdżają też na szkolenia do zagranicznych siedzib ich korporacji, a polscy specjaliści (informatycy, inżynierowie) niejednokrotnie przemieszczają się w celu przeprowadzenia profesjonalnych szkoleń dla zagranicznych słuchaczy. Na rynku krajowym wyjazdy biznesowe stanowią także codzienność. We wszystkich tych przypadkach znajdą zastosowanie właśnie postanowienia rozporządzenia.

Zastąpiło ono w jednym akcie dwa wcześniejsze rozporządzenia, które regulowały odrębnie podróże krajowe i zagraniczne. Zarówno przepisy, które weszły w życie w 2013 r., jak i te wcześniej obowiązujące, chociaż bezpośrednio dotyczą tylko pracowników państwowych, to jednak wywierają ogromny wpływ na sytuację osób zatrudnionych w sektorze prywatnym. Ustalona przez pozabudżetowe firmy dieta za dobę podróży służbowej na obszarze kraju i za granicą nie może być niższa od obowiązującej w administracji państwowej. Co więcej, jeżeli u pracodawcy prywatnego brak specyficznych postanowień umów o pracę, układu zbiorowego pracy i regulaminu wynagradzania dotyczących podróży służbowych (co w praktyce jest zasadą, a nie wyjątkiem), to pracownikom przysługuje zwrot kosztów podróży według zasad zawartych w rozporządzeniu.

Podróż służbowa podwładnego niesie za sobą liczne obowiązki rozliczeniowe, niejednokrotnie spędzając sen z powiek kadrowym i firmom. Zupełnie niepotrzebnie. Zarówno stare rozporządzenia, jak i nowy akt nie są aż tak skomplikowane. W komentarzu przedstawiono niezbędne praktyczne wskazówki. W celu kompleksowego omówienia zagadnienia dodatkowo skomentowany został art. 77⁵ ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.; dalej: k.p.), który zawiera definicję podróży służbowej.

Dotychczas w dodatku Kadry i Płace komentowaliśmy ustawy:

● z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

● z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców

● z 13 marca 2006 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników

● z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych

● z 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych

● z 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy

● z 4 marca 1994 r. o Zakładowym Funduszu Świadczeń Socjalnych

● z 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy

Przeoczyłeś tygodnik? Znajdziesz go w dotychczasowych wydaniach dgp na

@RY1@i02/2014/040/i02.2014.040.21700010a.802.jpg@RY2@

dr Patrycja Zawirska radca prawny, of counsel kierujący zespołem prawa pracy w K&L Gates Jamka sp. k.

dr Patrycja Zawirska

radca prawny, of counsel kierujący zespołem prawa pracy w K&L Gates Jamka sp. k.