Po trzech latach na pracy zdalnej 30 dni na powrót do biura

Wszystko wskazuje na to, że w najbliższych miesiącach wielu pracowników zakończy trwającą nawet trzy lata przygodę z pracą zdalną. Przedsiębiorcy wskazują nie tylko na koniec pandemii i brak uzasadnienia dla dalszego ograniczania kontaktów, lecz także na badania, z których wynika, że praca zdalna jest mniej wydajna niż stacjonarna. Największe światowe firmy, jak np. Meta czy Goldman Sachs, zarządziły już powrót do pracy, grożąc nawet zwolnieniami pracowników. Także polscy pracodawcy przymierzają się do przywrócenia pracy stacjonarnej, wdrażając model pracy hybrydowej, ale też całkowicie rezygnując ze zdalnego zatrudnienia. W tym drugim przypadku przedsiębiorcy powinni uważnie przeczytać regulację zawartą w kodeksie pracy, która nie daje zbyt wiele swobody w tym zakresie.

Uwaga na terminy

– Mam wrażenie, że część pracodawców uważa, że ogłosi koniec pracy zdalnej, np. od 1 stycznia 2024 r., i sprawa załatwiona. Tymczasem aby całkowicie zrezygnować z pracy zdalnej, pracodawca musi złożyć pracownikom wiążący wniosek określony w art. 6722 kodeksu pracy. Problem w tym, że ta regulacja przewiduje bardzo krótki okres na powrót do pracy w biurze, bo bez względu na to, czy pracodawca zawrze w tej sprawie porozumienie z zatrudnionymi zdalnie, czy też nie, powrót musi się odbyć w ciągu 30 dni od złożenia wniosku w tej sprawie – zauważa dr Dominika Dörre-Kolasa, radca prawny, partner w Kancelarii Raczkowski. – Trzeba o tym pamiętać, bo po upływie 30 dni od złożenia wniosku pracownik traci uprawnienia związane z pracą zdalną, np. do zwrotu zryczałtowanych kosztów pracy zdalnej, które są zwolnione z podatku dochodowego i składek do ZUS. Ustalenie dłuższego okresu pracy zdalnej może spowodować w przyszłości komplikacje, gdy urząd skarbowy czy ZUS upomną się o daniny od świadczeń wypłaconych pracownikom po upływie tych 30 dni.