Luksusowy samochód dla prezesa bez finansowania z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych

Tak uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, który zajmował się sprawą odmowy wydania zaświadczenia o pomocy de minimis dla wydatku sfinansowanego z pieniędzy zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (ZFRON). Dotyczyła ona pracodawcy, który wystąpił do urzędu skarbowego o wydanie wspomnianego zaświadczenia dla wydatków polegających na pokryciu kosztów rat leasingu dwóch samochodów: dla prezesa i jednego z dyrektorów firmy, jako poniesionych na wyposażenie stanowiska pracy dla niepełnosprawnych pracowników.

Samochód nie jest niezbędnym wyposażeniem stanowiska pracy

Naczelnik urzędu skarbowego odmówił wystawienia tego dokumentu, a jego postanowienie utrzymał w mocy dyrektor izby administracji skarbowej, do którego firma złożyła zażalenie. Obydwa organy fiskusa uzasadniały to tym, że pracodawca nie wykazał, iż samochody stanowią niezbędne wyposażenie, które z uwagi na występujące schorzenia u pracowników umożliwi im wykonywanie dotychczasowych obowiązków służbowych. W ich ocenie ponadstandardowe wyposażenie aut podnosi komfort czy bezpieczeństwo jazdy, ale nie prowadzi to do wniosku, że jest ono koniecznym narzędziem służącym wykonywaniu pracy przez osoby z dysfunkcjami zdrowotnymi.