3 mln zł z Unii Europejskiej na utworzenie firmowego przedszkola

Teoretycznie dotacja z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (PO KL) powinna zapewnić możliwość utworzenia przedszkola bez ponoszenia kosztów. Od pracodawcy nie jest wymagany wkład własny. W praktyce problemem jest to, że w ramach PO KL nie jest możliwe finansowanie wybudowania nowego budynku czy przeprowadzanie dużych remontów, a jedynie dostosowanie pomieszczeń do wymogów stawianych placówkom przedszkolnym oraz ich wyposażenie.

Pracodawca musi mieć własny lokal lub znaleźć odpowiedni budynek, który będzie spełniał rygorystyczne wymagania nadzoru budowlanego, straży pożarnej i służb sanitarnych, związanych z tworzeniem przedszkoli. Od tego się powinno zacząć pisanie projektu i to jest największe wyzwanie, jeśli pracodawca chce utworzyć placówkę, w której dzieci będą przebywały dłużej niż pięć godzin. Trudność polega na przewidzeniu, jakie prace adaptacyjne będą niezbędne i jaki będzie ich koszt. My przystosowaliśmy do potrzeb przedszkola własny budynek dydaktyczny. Wydaliśmy na to ponad 9 proc. przyznanego dofinansowania, czyli około 300 tys. zł.

Maksymalna kwota dofinansowania nie jest określona. MPiPS mówi tylko o minimalnej wartości projektu, która wynosi 50 tys. zł. W naszym przypadku kwota przyznanej dotacji to ponad 3 mln zł. Do 15 proc. dofinansowania można przeznaczyć na tzw. cross-financing, który obejmuje nie tylko prace adaptacyjne, ale również całe wyposażenie placówki, a więc zakup mebli, zabawek i pomocy edukacyjnych oraz zagospodarowanie placu zabaw. To nie jest dużo, ale wystarcza na zakup pierwszego wyposażenia.

Wynajmowanie przez pracodawcę pomieszczeń nie jest zgodne z ideą placówki przyzakładowej. Poza tym bardzo trudno jest znaleźć pomieszczenie, które spełniałoby wyśrubowane standardy budowlane i sanitarne, np. wymóg co najmniej 3 metrów wysokości w przypadku typowego przedszkola. Wydaje się, że trwałość projektu może być zapewniona, jeśli jest to faktycznie własny budynek, a nie wynajmowany.

Dofinansowanie można przeznaczyć, poza kosztami zarządzania projektem, na wynagrodzenia nauczycieli oraz pozostałej kadry przedszkola oraz wyżywienie dzieci, np. w formie cateringu. Można też sfinansować dodatkową ofertę placówki, która ma służyć poprawie jakości opieki nad dzieckiem. W naszym przypadku są to usługi logopedy, lekarza, zajęcia z gimnastyki korekcyjnej oraz z języka angielskiego.

Pracodawca musi zdecydować, czy zamierza utworzyć typowe przedszkole przyzakładowe, czy wybierze alternatywną formę opieki. Powinien wcześniej dobrze rozpoznać, jakie są potrzeby rodziców. My założyliśmy we wniosku o dofinansowanie, że utworzymy punkt przedszkolny. Jednak czas przebywania dziecka w alternatywnych placówkach jest krótki, do pięciu godzin, i jest zminimalizowana podstawa programowa. Z naszych badań wynikło natomiast, że rodzice chcą, żeby placówka była elastyczniejsza, dłużej otwarta, a podstawa programowa była realizowana w pełnym wymiarze. Dlatego ostatecznie nasza placówka działa w formie przyzakładowego niepublicznego przedszkola. Jest otwarta przez siedem dni w tygodniu, w dni powszednie do 19.30.

MPiPS wymaga utrzymania ciągłości projektu przez pięć lat. Po zakończeniu finansowania w ramach projektu pracodawca może starać się o dotację z budżetu gminy oraz dofinansować placówkę z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Nosimy się z zamiarem napisania kolejnego projektu unijnego, który zapewni finansowanie już istniejącej placówki. Taka możliwość istnieje w ramach regionalnych programów operacyjnych.

@RY1@i02/2010/067/i02.2010.067.183.006b.001.jpg@RY2@

Fot. Archiwum

Cecylia Sadowska-Snarska

prorektor ds. nauki WSE w Białymstoku, pracownik naukowy Uniwersytetu w Białymstoku, pomysłodawczyni projektu Elastyczne Przedszkole przy WSE w Białymstoku