Joe Biden przeprasza się z ropą naftową i gazem ziemnym

Zapowiedzi były śmiałe. Stany Zjednoczone Joego Bidena miały postawić na walkę ze zmianami klimatu, szybsze odchodzenie od paliw kopalnych i zwiększenie inwestycji w energetykę odnawialną. Tuż po zaprzysiężeniu w styczniu 2021 r. nowy prezydent zablokował budowę wartego 8 mld dol. ropociągu Keystone XL, którym do USA z Kanady miało trafiać nawet 830 tys. baryłek surowca dziennie. Kilka dni później ograniczył możliwość dzierżawienia terenów federalnych pod inwestycje w wydobycie węglowodorów. W kwietniu 2021 r., w Dzień Ziemi, odbył się natomiast zdalny szczyt klimatyczny, na którym władze Stanów Zjednoczonych zobowiązały się do redukcji emisji gazów cieplarnianych o co najmniej połowę do 2030 r.

Postpandemiczne problemy gospodarcze przedefiniowały priorytety administracji. Już w II połowie 2021 r. w USA pojawiła się polityczna presja, by Biden uwolnił strategiczne rezerwy ropy naftowej. Równolegle zaczął się powrót do negocjacji z Iranem w Wiedniu nad zniesieniem sankcji oraz namawianie krajów zrzeszonych w Organizacji Państw Eksportujących Ropę Naftową (OPEC), by zwiększyły wydobycie w celu obniżenia cen. Moment zwrotny stanowiła jednak rosyjska inwazja na Ukrainę rozpoczęta 24 lutego 2022 r., wskutek której światowe ceny energii wystrzeliły jeszcze bardziej. W odpowiedzi w marcu Biden zdecydował się puścić na rynek 180 mln baryłek ropy z amerykańskiej rezerwy strategicznej, obniżając jej poziom do najniższego od 1984 r. Po rezerwę sięgnięto też w październiku po niespodziewanej decyzji OPEC+, by zmniejszyć wydobycie ropy w ramach kartelu o 2 mln baryłek dziennie, podjętej mimo próśb USA i wizyty prezydenta w Arabii Saudyjskiej. Wizyta już na starcie była zresztą trudna wizerunkowo, bo w trakcie kampanii Biden zapowiadał zero tolerancji dla dyktatur opierających się na eksporcie węglowodorów i deklarował, że uczyni Rijad pariasem.