CO2 pod ziemię zamiast w powietrze. Może być taniej

Na zastosowanie takiej metody pozbycia się CO₂ pozwala unijna dyrektywa. Właśnie ruszyły prace nad dopasowywaniem jej do krajowych przepisów.

Od przyszłego roku, kiedy zaczną obowiązywać, firmy energetyczne będą płacić Skarbowi Państwa 5 zł za wtłoczenie 1 tony dwutlenku węgla pod ziemię. To niewiele, skoro pozwolenie na emisję 1 tony CO₂ do atmosfery kosztuje 40 euro.

Składowanie dwutlenku węgla, czyli tzw. technologia CCS, ma pozwolić elektrowniom na zaoszczędzenie pieniędzy, szczególnie po 2013 r., kiedy skończy się darmowe przyznawanie pozwoleń na emisję CO₂. Magazynowanie gazu pod ziemią nie uszczupli naszej puli CO₂. Za łączne nadwyżki będziemy musieli płacić.

Technologia, stosowana na szeroką skalę od 1995 r. m.in. w USA i w Kanadzie, uważana jest za bezpieczną. Do tej pory nie było groźnych awarii. Po 20 latach większość gazu się wchłania.

Dyrektywa ma być stosowana we wszystkich elektrowniach w Unii od 2020 r. Na razie nie są znane szczegółowe zalecenia. To nie przeszkadza jednak Polsce, by wprowadzić w życie główne zapisy dyrektywy. Co więcej, w naszym kraju już są budowane elektrownie węglowe CCS - jedna PKE i ZAK w Kędzierzynie, a druga PGE w Bełchatowie. Każda z nich ma kosztować 2 - 2,4 mld zł. - 10 proc. kosztów związanych jest z budową rurociągów, a 10 proc. ze składowaniem gazu pod ziemią - mówi Adam Wójcicki z Państwowego Instytutu Geologicznego.

Elektrownia w Bełchatowie będzie składowała 1,8 mln ton CO₂ rocznie, czyli ok. 80 proc. dwutlenku węgla. Elektrownia w Kędzierzynie ma produkować do 2,9 mln ton CO₂ rocznie, z czego całość będzie wtłaczana pod ziemię. Za instalacje CCS trzeba będzie słono zapłacić: koszty wychwycenia, transportu i składowania CO₂ to 50 - 60 euro za tonę.

Barbara Barysz