Niekoniecznie czarna przyszłość górników
Rola węgla w rozwoju cywilizacyjnym powoli dobiega końca. Liczba kopalń, a wraz z nią liczba górników będą maleć, także na Śląsku. Wygaszanie sektora nie musi być jednak bolesne. Liczba miejsc pracy będzie maleć naturalnie wraz z odchodzeniem kolejnych grup górników na emeryturę. Ci, którzy stracą pracę przed emeryturą, mogą dostać nową szansę w rozwijającym się na Śląsku sektorze przemysłowym.
W XX w. węgiel był – dosłownie – paliwem dla rozwoju Polski i Europy. Jeszcze w 1990 r. w elektrowniach węglowych wytwarzano 58 proc. energii elektrycznej w Niemczech, 64 proc. w Wielkiej Brytanii i 92 proc. w Danii. W Polsce było to 96 proc. Uzależnienie gospodarek europejskich od węgla odchodzi już jednak do historii. W 2016 r. we wszystkich wymienionych wyżej krajach – poza Polską – węgiel był wykorzystany do wytworzenia mniej niż połowy energii elektrycznej.
Trend odchodzenia od węgla przyspiesza. Każda elektrownia węglowa w UE musi ponosić koszty zakupu pozwoleń na emisję dwutlenku węgla. Koszty tych pozwoleń wzrosły z około 7 euro za tonę w 2015 r., do ponad 25 euro dzisiaj. W tym czasie koszty budowy instalacji odnawialnych źródeł energii znacząco spadły. W niedalekiej przyszłości spalanie węgla okaże się więc nieopłacalne. Projekt Krajowego Planu na rzecz Energii i Klimatu (KPEiK) przewiduje, że między 2010 a 2040 r. zużycie węgla spadnie w Polsce o 51 proc. W tym samym okresie, według projekcji globalnych modeli w bazie danych IIASA, spadek zużycia węgla w krajach OECD musi wynieść 76 proc., aby ograniczyć wzrost globalnej temperatury do 1,5⁰C. Zatem, jeżeli Polska ma mieć realny wkład w realizację postanowień paryskich dotyczących ograniczenia zmian klimatu, spadek wydobycia powinien być jeszcze bardziej ambitny niż ten zakładany w projekcie KPEiK.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.