Niegotowi na odpolitycznienie
Z p ierwszą odsłoną odpolitycznienia spółek, w których udziały ma Skarb Państwa, jak jest określana wymiana menedżerów bliskich poprzedniej ekipie rządzącej, nowa władza poradziła sobie niemalże koncertowo. Stare ekipy po wyborach zdążyły porządzić spółkami jeszcze przez prawie trzy miesiące. Najpierw potrzebna była zmiana w fotelach ministrów. Ci nowi też nie mogli działać według własnego widzimisię (o czym przekonał się minister kultury Bartłomiej Sienkiewicz, próbując zmian w mediach publicznych, choć tam są też inne ograniczenia) – kodeksowe terminy związane ze zwoływaniem walnych zgromadzeń musiały być dotrzymane. Ale gdy to się stało, miotła pracowała błyskawicznie.
Ani się obejrzeliśmy, a rady nadzorcze w największych firmach z państwowym udziałem, tych notowanych na giełdzie, zostały wymienione. Jednym z pierwszych ruchów każdej z rad było zaś usunięcie dotychczasowych prezesów i kojarzonych z poprzednią władzą pozostałych członków zarządów. Teraz scenariusz będzie się powtarzał w spółkach zależnych. W niektórych jest już dość zaawansowany.
Już w momencie powołania nowych rad poziom trudności jednak wzrasta. W przedwyborczych zapowiedziach była mowa właśnie o odpolitycznieniu. Już widać, że jeśli chodzi o same rady nadzorcze, nie zawsze można mówić o spełnieniu obietnic. Trudno mieć pretensje, gdy chodzi wprost o przedstawiciela Skarbu Państwa w spółce, wtedy może być i ministerialny urzędnik. Dlaczego jednak zdarzało się, że państwowy akcjonariusz nie akceptował kandydatów finansowych inwestorów mniejszościowych, nie jest już tak łatwo zrozumieć. Nie mówiąc już o przykładach osób blisko związanych z polityką (jak Ireneusz Sitarski w Orlenie – wiceminister skarbu za rządów lewicy, obecnie niezależny członek rady nadzorczej delegowany do zarządu).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.