Jaką drogę wybierze strefa euro?

Strefa euro miała być zmodernizowaną wersją klasycznego modelu międzynarodowych przepływów kapitału i mechanizmu wyrównywania salda bilansu płatniczego w długim okresie. Kraje z deficytem obrotów bieżących w wymianie z zagranicą mogą liczyć na przepływy kapitałowe prywatnych środków pieniężnych z rynku międzynarodowego. Jeżeli taki kraj nie byłby już atrakcyjny dla zagranicznych inwestorów i przepływy kapitału nie pokrywałyby ujemnego salda obrotów bieżących, dochodziłoby do ograniczenia działalności gospodarczej. Rosnące bezrobocie powodowałoby spadek płac i cen. W dłuższej perspektywie spadek cen prowadziłby do poprawienia salda obrotów bieżących i kapitałowych w bilansie płatniczym. Miałoby to miejsce jednak dopiero po wielu latach wyrzeczeń. W strefie euro jednak przepływy pieniężne odbywają się za pośrednictwem sektora bankowego. Rządy mające trudności z finansowaniem deficytów budżetowych niewiele mogą zrobić, aby uniknąć negatywnych skutków kryzysu.