Funduszopedia od H do N

Okres znacznego wzrostu cen akcji na giełdzie. W czasie hossy najlepszymi wynikami inwestycyjnymi mogą pochwalić się fundusze lokujące największą część aktywów w papiery wartościowe notowane na giełdach. Przeciwieństwem hossy jest bessa - wtedy kursy akcji bardzo szybko spadają. W czasie bessy wyniki osiągane przez fundusze akcyjne są słabe, jednak historyczne dane pokazują, że to właśnie bessa to najlepszy okres na inwestycję w akcje, bo umożliwia zakup papierów po najniższych możliwych cenach.

Wskaźnik informujący o koniunkturze na rynku akcji. W skład indeksu wchodzą akcje spółek notowanych na giełdzie. W zależności od rodzaju indeksu mogą to być wszystkie spółki lub wybrane. Na giełdzie w Warszawie indeksów jest kilkanaście. Najważniejsze z nich to WIG - grupujący wszystkie spółki notowane na GPW i WIG20 - grupujący 20 największych i najbardziej płynnych spółek na rynku głównym. Indeks giełdowy może być benchmarkiem, czyli odniesieniem dla zarządzających funduszem akcyjnym.

Papier wartościowy, którego wartość zależy od instrumentu bazowego. Instrumentem bazowym może być np. akcja spółki publicznej. Niektóre fundusze mogą inwestować w instrumenty pochodne. Spośród dostępnych w Polsce podmiotów w instrumenty pochodne inwestują np. tzw. fundusze absolutnej stopy zwrotu. Do najbardziej rozpowszechnionych instrumentów pochodnych należą kontrakty terminowe, zwane inaczej kontraktami futures, oraz opcje. W kontrakty terminowe na surowce, np. pszenicę, złoto czy ropę naftową, inwestują fundusze surowcowe. Na rynku kontraktów terminowych bardzo aktywne są fundusze hedgingowe.

Polska instytucja zrzeszająca największe towarzystwa funduszy inwestycyjnych. Zajmuje się między innymi opiniowaniem przygotowywanych przez władzę aktów prawnych odnoszących się do funduszy inwestycyjnych, lobbuje w imieniu polskich TFI. IZFiA zajmuje się również analizami i statystykami rynku funduszy w naszym kraju. Aktualnie do IZFiA należy 20 TFI. Prezesem jest Marcin Dyl.

Tytuł prawny określający uprawnienia uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego i specjalistycznego funduszu inwestycyjnego. W przeciwieństwie do certyfikatów inwestycyjnych, będących tytułem prawnym uczestnika funduszu zamkniętego, jednostki nie można sprzedać. Jednak fundusz inwestycyjny na każde żądanie uczestnika ma obowiązek jednostkę odkupić, co wiąże się automatycznie z jej umorzeniem. Porównanie w czasie wartości jednostki uczestnictwa umożliwia obliczenie stopy zwrotu, czyli zyskowności inwestycji w fundusze inwestycyje.

Strategia inwestycyjna, zaliczana czasem (błędnie) do instrumentów pochodnych. Polega na sprzedaży papierów wartościowych, których się nie posiada. Umożliwia to zarabianie pieniędzy w sytuacji, gdy kursy akcji spadają. Inwestor chcący zastosować krótką sprzedaż musi pożyczyć akcję w momencie, gdy jest ona droga i sprzedać ją na giełdzie. Następnie odczekać, aż kurs danej akcji spadnie, odkupić ją na giełdzie i oddać pożyczającemu. Zyskiem dla inwestora jest różnica między kursem sprzedaży a kursem kupna akcji. Niektóre fundusze mogą stosować strategię krótkiej sprzedaży. W Polsce krótka sprzedaż jest utrudniona ze względu na brak wyspecjalizowanej instytucji zajmującej się pożyczaniem akcji. Prezes GPW Ludwik Sobolewski zapowiedział niedawno, że w przyszłym roku ruszy zorganizowana przez GPW i Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych minigiełda pożyczek akcji. Ma to pomóc w rozwoju krótkiej sprzedaży w Polsce. Na zachodzie Europy krótka sprzedaż jest pod ścisłą obserwacją urzędów nadzorczych. W Unii Europejskiej niedawno zakazano tzw. nagiej krótkiej sprzedaży, w ramach której można było grać na krótko bez pożyczania akcji.

Zamknięty fundusz inwestycyjny utworzony przez polski rząd na podstawie ustawy o NFI z 1993 roku. NFI były elementem programu powszechnej prywatyzacji. Utworzono 15 różnych NFI. Ich zadaniem była restrukturyzacja i sprzedaż z zyskiem państwowych firm, których akcje wniesiono do poszczególnych NFI. Tytułem prawnym uczestnictwa w funduszu były powszechne świadectwa udziałowe, które mógł nabyć każdy Polak. Później NFI zostały przekształcone w spółki akcyjne i są notowane na GPW w Warszawie pod zmienionymi nazwami.

Obligacje - dłużne papiery wartościowe emitowane np. przez Skarb Państwa, samorządy czy firmy. Mogą być oprocentowane lub nie - wtedy nazywamy je obligacjami zerokuponowymi. Obligacje mogą być notowane na giełdzie i w takie papiery najczęściej inwestują fundusze. Zarabiają na różnicy w cenie. Cena obligacji notowanych na giełdzie zależy od wielu czynników, między innymi od wysokości odsetek płaconych przez emitenta, liczby obligacji wypuszczonych na rynek przez danego emitenta, oceny jego wiarygodności kredytowej itp.

Prospekt informacyjny - dokument publikowany przez otwarty fundusz inwestycyjny. Znajdują się w nim wszelkie informacje dotyczące funduszu, a więc np. opis strategii inwestycyjnej, nazwiska osób zarządzających aktywami funduszu, wysokość opłat pobieranych od uczestników, zasady dystrybucji jednostek itd.