Koniec Polski bez deficytu

Zmiana kursu polityki fiskalnej staje się faktem. Szef rządu poinformował wczoraj, że ustawy o rozszerzeniu 500 plus, emeryturze plus i przewozach lokalnych mają być uchwalone do wyborów europejskich. Podatkowe wejść w życie 1 października ‒ przed parlamentarnymi. Realizacja tych planów może oznaczać bardzo duży wzrost wydatków. Dlatego po kilku latach obniżania deficytu finansów publicznych w przyszłym roku czeka nas jego dynamiczny wzrost. Ekonomiści spierają się nie o to, czy on nastąpi, ale w jakiej będzie skali. Agencja ratingowa Fitch, która pod koniec marca będzie rewidować ocenę wiarygodności kredytowej Polski, uważa, że dziura w finansach może sięgnąć 3 proc. PKB. A więc górnego pułapu, jaki dopuszcza UE. Deficyt wzrośnie, jeśli rząd zrealizuje przedstawione propozycje zmian w podatkach i pomysły na nowe wydatki bez zapewnienia bezpiecznego finansowania. Obietnice na trwałe zwiększą wydatki ‒ jak choćby wypłata dodatku 500 plus na pierwsze dziecko ‒ i zmniejszą dochody, bo do tego sprowadza się plan wprowadzenia zerowej stawki PIT dla młodych pracujących i podwojenie kosztów uzyskania przychodów. Ekonomiści potwierdzają rządowe wyliczenia, że całoroczny koszt to 30‒40 mld zł, ale trudno jest ocenić informacje, z czego będzie pokryty. Miliardy znaleziono tradycyjnie już w uszczelnieniu VAT, CIT, FUS i NFZ, ale ekstraśrodki mają też przynieść informatyzacja administracji publicznej i podatek dla cyfrowych gigantów. ‒ Jeśli nie dojdzie do silnego spowolnienia wzrostu PKB w 2020 r., może się udać to sfinansować bez dodatkowych danin. Ale to oznacza, że w niektórych obszarach nie będzie zwiększenia wydatków ‒ uważa Jakub Borowski, główny ekonomista Credit Agricole.