Marek Kutarba

Z ostatniej uchwały pełnego składu NSA dowiedziałem się, że nie ma mowy o tym, by powstała nadpłata zapłaconej wcześniej akcyzy. Nawet jeśli ta została zapłacona niepotrzebnie.

Jakiekolwiek próby przekonania dziś społeczeństwa, że podatki to nie zło konieczne, ale nasz wkład w rozwój kraju, który przekłada się na nasze przyszłe bogactwo, są z góry skazane na niepowodzenie. Mimo to nie brak chętnych do porywania się z motyką na słońce.

Polska to taki dziwny kraj, w którym wszystko, nawet dbanie o własne zdrowie czy spokojną starość, uzależniamy od przyznania nam przez rząd przywilejów podatkowych. Zupełnie jakbyśmy nie rozumieli, że ceną za kolejne przywileje jest wzrost, a nie zmniejszenie haraczu płaconego fiskusowi.

Z wyliczeń resortu finansów wynika, że już dziś wartość wszystkich ulg, zwolnień, obniżonych stawek i innych preferencji podatkowych w VAT przekracza 32 mld zł rocznie. Tymczasem Sejm przy okazji każdej kolejnej nowelizacji ustawy o VAT zastanawia się nad wprowadzeniem nowych. Pora zatrzymać tę radosną twórczość i zastanowić się, czy nie ma innych, bardziej racjonalnych rozwiązań.

W ogniu politycznych debat o niczym z pola naszego widzenia znikają kwestie najważniejsze. Te, które warte są nie tylko uwagi, ale także śmiałych, szybkich decyzji. Do takich należy niewątpliwe kwestia opodatkowania PIT w rolnictwie. Również po to, by włączyć rolników, przynajmniej tych najbogatszych, w główny nurt życia społecznego. Ten dramat w iście serialowym stylu miał w tym tygodniu swoją kolejną, wartą odnotowania odsłonę.

Dajemy się omamić obietnicą przyszłej ulgi, ale mało kto przygląda się temu, ile tak naprawdę zyskamy, jeśli wejdą w życie proponowane odliczenia. Nie spodziewajmy się zbyt wiele

Nikt nie lubi płacić podatków. Ale skoro już trzeba to robić, byłoby dobrze, gdyby system był sprawiedliwy i klarowny. Dziś system opłat za użytkowanie wieczyste jest skonstruowany absurdalnie