Krzysztof Izdebski

Od wyborów prezydenckich minął ponad miesiąc, a w przestrzeni publicznej wciąż pojawiają się oskarżenia o ich fałszowanie. Nieuzasadnione, ale nie można też uciekać od przyznania, że choć w minimalnej skali, to jednak dochodziło do nieprawidłowości. Boleję jednak nad tym, że politycy nie skupiają uwagi na kwestiach elementarnych – podjęciu próby reformy kodeksu wyborczego. Jeśli to się nie zmieni, to mogę z dużym prawdopodobieństwem przewidzieć, że podobne wzmożenie będzie nam towarzyszyć przy okazji odbywających się już za dwa lata wyborów parlamentarnych. I kolejnych.

Praworządność to nie tylko sposób wyboru sędziów, lecz przede wszystkim realna zdolność sądów do ograniczania arbitralności władzy oraz efektywny dostęp do ochrony praw i wolności obywateli.

Czy Donaldowi Tuskowi udało się w pierwszym roku jego rządów przywrócić praworządność? Komisja Europejska przychyla się do stanowiska, że tak, duża część zwolenników obecnej władzy – że zmiany idą zdecydowanie za wolno, a przeciwnicy, że stan praworządności się pogorszył. Postaram się pogodzić te różnorodne opinie. Nie będzie to laurka, ale wbrew pozorom całkiem sporo w ciągu tego roku się zadziało. Choć głównie w wymiarze symbolicznym.