Mariusz Staniszewski

Powołanie resortu, który ma zinformatyzować kraj, można porównać do roszad w zarządzie Polskiego Związku Piłki Nożnej. Niby zmiany idą w dobrym kierunku, ale i tak wiadomo, że na końcu wszystko będzie po staremu. Niemoc nie wynika wcale z braku umiejętności ministra odpowiedzialnego za resort, bo akurat Michał Boni jest rodzynkiem w rządzącej drużynie średniaków. Ważniejsza jest raczej niezdolność polskiej administracji do reformowania siebie samej.

Niespełna miesiąc po expose, w którym padły zapowiedzi odważnych reform, premier Donald Tusk stwierdził, że nie muszą one być bolesne. To samo powtarzał przez poprzednią kadencję, istnieje więc realne niebezpieczeństwo, że najbliższe cztery lata będą przypominać te minione.

Rosnąca nadpodaż gazu na świecie spowoduje, że ceny tego paliwa będą spadać. Niestety, przez najbliższe lata ten trend nie obejmie Polski. Aż do 2022 roku nasz kraj związany jest umową na dostawy drogiego gazu z Rosji.

Budowa elektrowni jądrowej w Polsce jest zagrożona. Oficjalny powód: kryzys w strefie euro. Nasze plany atomowe mogą spełznąć na niczym.

W expose zapowiedzi reform wyglądały dość konkretnie. Ale gdy analitycy liczyli oszczędności, ich wpływ na gospodarkę i skutki dla społeczeństwa, a związkowcy i pracodawcy zgłaszali oburzenie, okazało się, że premier nie przedstawił wcale planu działań rządu. Zaproponował jedynie politykom Polskiego Stronnictwa Ludowego tematy do negocjacji. Ci podjęli rękawicę i też chcą rozmawiać publicznie. To sprawia, że o planie szybkich reform możemy zapomnieć.