Marek Siudaj

Dawno temu, w czasach, kiedy wrony budziły postrach, przeczytałem w „Młodym Techniku” opowiadanie. Nie pomnę ani tytułu, ani autora, ale treść zapamiętałem. Była to historia rodziny z przyszłości. Dorośli byli już mocno zadłużeni, a to na pralkę, a to na samochód, a to na telewizor. Jednak zepsuła się lodówka. Można było kupić supernowoczesne urządzenie, drogie – ale na kredyt. Mogło go wziąć jedynie dziecko, które jednak w przyszłości musiałoby pożyczkę odpracować. To oznaczałoby koniec jego marzeń i konieczność pracy w fabryce, w której zatrudnieni byli rodzice.

Ekspansja parabanków stanowi podwójny problem dla Komisji Nadzoru Finansowego. Z jednej strony nadzór jest oskarżany o to, że wskutek wydanych rekomendacji wepchnął sporą część społeczeństwa w ramiona firm, które od swoich usług naliczają wyjątkowo wysoki procent.

Nie dziwi mnie, że w reformie emerytalnej pokazuje się coraz więcej dziur. Byłoby zaskakujące, gdyby gabinetowi, któremu ostatnio nic nie wychodzi, nagle udało się zrobić coś dobrze. Prawo serii mówi, że to niemożliwe.

Złoty wzmacnia się w stosunku do euro. I to szybko – od początku roku wspólna waluta osłabła o 6,9 proc.

Ministerstwo Finansów podało niedawno, że ubiegłoroczny deficyt budżetowy wyniósł 25 mld zł, a nie 40 mld zł. Ta wartość niewiele mówi, bo największe znaczenie ma deficyt finansów publicznych, który jeszcze nie jest znany. Ale wiadomo, że skoro budżet państwa poradził sobie lepiej, to i wynik dla całego sektora będzie korzystniejszy od zapowiadanego.

Cała debata na temat wydłużenia wieku emerytalnego jest oparta na dziwnym rodzaju fikcji. Pan premier i ministrowie opowiadają, że jest ono konieczne z powodu wysokich kosztów systemu oraz ze względu na niskie świadczenia, jakie otrzymają przechodzące na emeryturę kobiety.

Wysoki poziom demokracji mają w Portugalii. Tam nawet ewentualna junta informuje, że może dojść do buntu. To ułatwia biznes – wiadomo, kiedy sklep zamknąć i kiedy zrobić zapasy.

Odkąd wszedłem w dorosłość, żyję w kraju nieustannie reformowanym. Już od pewnego czasu miałem wrażenie, że z tym pędem do zmian jest jednak coś nie tak. Teraz już jestem prawie pewien, że przed nami kolejne, dziejowo konieczne przekształcenia. Bo nie liczy się cel, ale ważne jest reformowanie samo w sobie.

Z zainteresowaniem przyglądamy się także Turcji i Rumunii. Te dwa kraje mają największy potencjał. Tureckie banki są bardzo nowoczesne, a Rumunia to największy rynek na Bałkanach - mówi Rafał Juszczak, prezes Getin Holdingu.