Magdalena Zwolińska

Pan Tomasz, prowadzący działalność gospodarczą, zawarł ze spółką K umowę o świadczenie usług. W trakcie ich realizacji samodzielnie ustalał czas i miejsce wykonywania usług, o urlopie musiał informować spółkę, a w uzasadnionych przypadkach mógł powierzać, za jej zgodą, wykonywanie czynności osobom trzecim, za które ponosił odpowiedzialność. Za wykonywane usługi wystawiał dwie faktury miesięcznie, z których jedna dotyczyła stałych kosztów utrzymania jego działalności gospodarczej. Z własnych środków opłacał jedynie podatek dochodowy. Pan Tomasz zobowiązał się do zachowania w tajemnicy wszelkich informacji uzyskanych w związku z wykonywaniem umowy w czasie jej trwania oraz przez rok po jej rozwiązaniu, a także do nieprowadzenia działalności konkurencyjnej przez rok po rozwiązaniu umowy i niewykonywania jakiejkolwiek pracy w firmie konkurencyjnej. Za przestrzeganie zakazu konkurencji strony nie przewidziały żadnego odszkodowania, za to jego naruszenie zostało obwarowane obowiązkiem zapłaty kary umownej. Po dwóch latach obowiązywania umowy pan Tomasz zdecydował się ją wypowiedzieć. Następnie podjął zatrudnienie na podstawie umowy o pracę w firmie prowadzącej działalność o zbliżonym profilu do działalności spółki K, będąc przekonany, że przewidziany w umowie nieodpłatny zakaz konkurencji nie jest skuteczny. Czy postąpił prawidłowo?

Pracownica chciałaby, w ramach podnoszenia kwalifikacji zawodowych, wyjechać na szkolenie zagraniczne. W związku z tym wystąpiła z prośbą do pracodawcy o jego sfinansowanie. Pracodawca wyraził zgodę, ale w umowie o podnoszeniu kwalifikacji zawodowych zostało umieszczone postanowienie, że pracownica złoży oświadczenie w akcie notarialnym o poddaniu się egzekucji w razie rozwiązania przez nią umowy o pracę przed określonym w umowie terminem. Czy pracodawca może się domagać od pracownika złożenia takiego oświadczenia?