Dominika Bychawska-Siniarska

Choć Polska nie ratyfikowała protokołu dodatkowego do Europejskiej Karty Społecznej, w codziennej pracy powinniśmy się powoływać na samą kartę.

W zeszłym tygodniu w internecie pojawiła się wiadomość o wygranej w Strasburgu redaktora Wojciecha Cieśli, skazanego w 2013 r. za zniesławienie. Wygrana jest i owszem, ale nie w związku z wyrokiem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, a z przyznaniem się rządu Rzeczypospolitej do naruszenia swobody wypowiedzi dziennikarza.

Choć Polska nie ratyfikowała protokołu dodatkowego do Europejskiej Karty Społecznej, w codziennej pracy powinniśmy się powoływać na samą kartę

Europejski Trybunał Praw Człowieka niejednokrotnie miał okazję wypowiadać się na temat potrzeby ochrony środowiska. Najczęściej działo się to na gruncie art. 8 (prawo do życia prywatnego), gdy zwiększony hałas bądź zanieczyszczenia uniemożliwiały spokojne funkcjonowanie jednostce. W ostatnim tygodniu ETPC nieoczekiwanie odniósł się do ekologii w sprawie Yasar p. Rumunii (skarga nr 64863/13) dotyczącej prawa własności.

Tam, gdzie społeczeństwo obywatelskie i przestrzeń dla organizacji pozarządowych są ograniczane, ważne stają się pozaprawne instrumenty walki o prawa człowieka. Należą do nich milczące protesty czy flash moby – niespodziewane gromadzenie się w miejscu publicznym w celu przeprowadzenia krótkotrwałego zdarzenia, zazwyczaj zaskakującego dla przypadkowych świadków.

Herbai, obywatel Węgier, pracował w dziale kadr banku i regularnie pisywał artykuły na portalu internetowym poświęconym kwestiom pracowniczym. W 2011 r. został zwolniony. Zarzucono mu, że jego artykuły naruszały standardy poufności i godziły w interesy instytucji, a pozycja w banku dawała mu dostęp do informacji powiązanych z interesem finansowym firmy.